บทที่ 21 21

ใบหน้าหล่อเหลาของชายหนุ่มซีดเผือดลงอย่างรวดเร็วจนไร้สีเลือด ดวงตาคมกริบเบิกกว้างและจ้องเขม็งไปที่ลำแสงสีแดงจากไฟท้ายของรถคันหน้าโดยไม่ยอมกะพริบตา จังหวะการหายใจที่เคยสม่ำเสมอกลับสะดุดติดขัดและหอบถี่กระชั้น ราวกับมีฝ่ามือที่มองไม่เห็นกำลังบีบรัดลำคอของเขาเอาไว้แน่น

"คุณกวินทร์คะ?"

ชายหนุ่มไม่ได้ยิน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ