บทที่ 37 37
"อ้าว ก็เมื่อกี้เธอยังแกล้งบ่นอยู่เลยว่ามันเป็นของราคาแพง ฉันก็เลยจะเอาคืนไง"
"ของฟรีและดีขนาดนี้ ใครไม่รับเอาไว้ก็บ้าแล้วล่ะค่ะ"
กวินทร์ส่ายศีรษะไปมาเบาๆ ด้วยความอ่อนใจ
หญิงสาวหลุดเสียงหัวเราะคิกคักออกมา ก่อนที่ความหมองหม่นและเศร้าสร้อย จะกลับเข้ามาทาบทับปกคลุมในแววตาของเธออีกครา "บางที... ฉันก็...
เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ
บท
1. บทที่ 1 1
2. บทที่ 2 2
3. บทที่ 3 3
4. บทที่ 4 4
5. บทที่ 5 5
6. บทที่ 6 6
7. บทที่ 7 7
8. บทที่ 8 8
9. บทที่ 9 9
10. บทที่ 10 10
11. บทที่ 11 11
12. บทที่ 12 12
13. บทที่ 13 13
14. บทที่ 14 14
15. บทที่ 15 15
16. บทที่ 16 16
17. บทที่ 17 17
18. บทที่ 18 18
19. บทที่ 19 19
20. บทที่ 20 20
21. บทที่ 21 21
22. บทที่ 22 22
23. บทที่ 23 23
24. บทที่ 24 24
25. บทที่ 25 25
26. บทที่ 26 26
27. บทที่ 27 27
28. บทที่ 28 28
29. บทที่ 29 29
30. บทที่ 30 30
31. บทที่ 31 31
32. บทที่ 32 32
33. บทที่ 33 33
34. บทที่ 34 34
35. บทที่ 35 35
36. บทที่ 36 36
37. บทที่ 37 37
38. บทที่ 38 38
39. บทที่ 39 39
40. บทที่ 40 40
41. บทที่ 41 41
42. บทที่ 42 42
43. บทที่ 43 43
44. บทที่ 44 44
45. บทที่ 45 45
46. บทที่ 46 46
47. บทที่ 47 47
48. บทที่ 48 48
49. บทที่ 49 49
50. บทที่ 50 50
51. บทที่ 51 51
52. บทที่ 52 52
53. บทที่ 53 53
54. บทที่ 54 54
ย่อ
ขยาย
