บทที่ 42 42
"ก็ไอ้เสียงที่ฟังดูเหมือนเธอกำลังหลงคิดไปเอง ว่าฉันเป็นคนดีมีน้ำใจอะไรทำนองนั้นน่ะ"
พริกแกงหลุดยิ้มกว้างออกมา "ไม่คิดแล้วก็ได้ค่ะ"
กวินทร์ส่ายศีรษะไปมาเบา ๆ คล้ายกับระอาใจ ก่อนจะออกแรงแตะข้อศอกของเธอเบา ๆ เพื่อนำทางให้เดินทักทายแขกเหรื่อต่อไป
ช่วงครึ่งชั่วโมงแรกของการอยู่ในงานสังคมดำเนินผ่านไปโดย...
เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ
บท
1. บทที่ 1 1
2. บทที่ 2 2
3. บทที่ 3 3
4. บทที่ 4 4
5. บทที่ 5 5
6. บทที่ 6 6
7. บทที่ 7 7
8. บทที่ 8 8
9. บทที่ 9 9
10. บทที่ 10 10
11. บทที่ 11 11
12. บทที่ 12 12
13. บทที่ 13 13
14. บทที่ 14 14
15. บทที่ 15 15
16. บทที่ 16 16
17. บทที่ 17 17
18. บทที่ 18 18
19. บทที่ 19 19
20. บทที่ 20 20
21. บทที่ 21 21
22. บทที่ 22 22
23. บทที่ 23 23
24. บทที่ 24 24
25. บทที่ 25 25
26. บทที่ 26 26
27. บทที่ 27 27
28. บทที่ 28 28
29. บทที่ 29 29
30. บทที่ 30 30
31. บทที่ 31 31
32. บทที่ 32 32
33. บทที่ 33 33
34. บทที่ 34 34
35. บทที่ 35 35
36. บทที่ 36 36
37. บทที่ 37 37
38. บทที่ 38 38
39. บทที่ 39 39
40. บทที่ 40 40
41. บทที่ 41 41
42. บทที่ 42 42
43. บทที่ 43 43
44. บทที่ 44 44
45. บทที่ 45 45
46. บทที่ 46 46
47. บทที่ 47 47
48. บทที่ 48 48
49. บทที่ 49 49
50. บทที่ 50 50
51. บทที่ 51 51
52. บทที่ 52 52
53. บทที่ 53 53
54. บทที่ 54 54
ย่อ
ขยาย
