บทที่ 48 11ร้อนรักเลว

  "ก็แค่ทำทานให้หมามันกินมีอะไรให้ต้องเสียใจ"

  กรอด

  เสียงกัดฟันกรอดของล่ามเล็ดลอดมาให้ได้ยินเขายืนจ้องตาฉันด้วยใบหน้าแดงก่ำแววตาของเขาวาวโรจน์เต็มไปด้วยไฟโทสะดีนะที่ตอนนี้เราอยู่กันหน้าล็อบบี้ของโรงแรม เพราะถ้าสถานการณ์แบบนี้เกิดขึ้นตอนฉันอยู่กับล่ามแค่สองคนฉันคงโดนเขากระชากแขนหรือไม่ก็คงโดนบีบปา...