บทที่ 41 เราไม่มีอะไรต้องพูดกัน

แต่เธอไม่อยากอ่อนแอต่อหน้าผู้ชายไร้หัวใจคนนี้

บรรยากาศกลับมาสู่ความเงียบงันที่น่าอึดอัดอีกครั้ง จนกระทั่งมีเสียงโทรศัพท์ของชายหนุ่มดังขึ้น ดวงตาคมกริบเหลือบมองหน้าจอแวบหนึ่งก่อนกดรับสาย

“ครับ คุณปลา...”

ชื่อนั้นทำให้นพรดาหัวใจกระตุกแปลบๆ

“ผมขอโทษนะที่ออกมาก่อน คุณรอก่อนได้ไหมเดี๋ยวผมเรียกคนขับรถ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ