บทที่ 2 ชัตเตอร์อย่างกับประทัดตรุษจีน

คำพูดของคชาถูกกลืนหายไปในลำคอทันที วินาทีที่สายตาคมกริบประสานเข้ากับดวงตากลมโตในระยะประชิด นัยน์ตาสีเข้มของซีอีโอหนุ่มพลันเบิกกว้างขึ้นชั่วขณะ ประกายความทรงจำบางอย่างวาบผ่านเข้ามาในแววตา... เขาจำใบหน้ากลมหวาน แววตามุ่งมั่น และรอยยิ้มสดใสของฟู้ดบล็อกเกอร์คนโปรดที่เขาแอบดูคลิปผ่านช่องยูทูปเพื่อช่วยเยียวยาจิตใจมาตลอดสองปีได้ในทันที! แต่สัญชาตญาณความสุขุมของนักบริหารทำให้เขาต้องสะกดกลั้นความตื่นตะลึงไว้เบื้องหลังสีหน้าเรียบนิ่ง

พายเขย่งปลายเท้า ประกบปากตัวเองลงบนริมฝีปากหยักได้รูปของเขาอย่างรวดเร็วและหนักหน่วง

เสียงชัตเตอร์ระเบิดดังลั่นเหมือนประทัดตรุษจีน

แสงแฟลชสว่างวาบจนตาพร่าไปหมด พายหลับตาปี๋ สัมผัสได้ถึงความนิ่งชะงักของกล้ามเนื้อใต้ฝ่ามือ กลิ่นหอมของเปลือกไม้สนและกาแฟคั่วเข้มจากตัวเขากำจายเข้าเต็มลมหายใจ

ริมฝีปากของเขาอุ่นจัด หนักแน่น และมีแรงดึงดูดประหลาดจนหัวใจของเธอเต้นกระหน่ำเหมือนจะหลุดออกมานอกอก

พายรีบผละริมฝีปากออก หอบหายใจสั้นๆ ก่อนจะหมุนตัวขวับกลับมาเผชิญหน้ากับกองทัพนักข่าวที่ยืนอ้าปากค้างเป็นทิวแถว

ชานนท์ยืนตาค้าง มือที่ถือไมค์สั่นระริก ส่วนเมนี่หน้าถอดสีจนแป้งพัฟเบอร์ขาวสุดแทบเอาไม่อยู่

พายฉวยไมค์ไร้สายจากมือทีมงานข้างเวทีที่กำลังยืนเหวอ ยกขึ้นจ่อปากอย่างถือดี

“ขอโทษด้วยนะคะที่ต้องขัดจังหวะเปิดตัวคู่รักสายสุขภาพ” พายยกยิ้มกว้าง “ที่ฉันปล่อยให้คุณพล่ามเรื่องตู้เย็นมาตั้งนาน ไม่ใช่เพราะเสียใจหรอกนะคะชานนท์ แต่ฉันกำลังรอเวลาเปิดตัวต่างหาก”

พายหันไปผายมือให้ชายหนุ่มร่างสูงข้างตัวที่ยังคงยืนนิ่งเงียบ

“ที่ฉันต้องเลิกกับคุณ ไม่ใช่เพราะคุณอยากไปหาคนที่ผอมกว่าหรอกค่ะ แต่เป็นเพราะฉันมีคู่หมั้นตัวจริงแล้ว... และเขาก็คือคุณคชา คนที่รวยกว่าคุณร้อยเท่า หล่อกว่าคุณล้านเท่า และที่สำคัญคือไม่เคยเกาะผู้หญิงกิน!”

เสียงฮือฮาดังกระหึ่มขึ้นมาทั่วทั้งฮอลล์จัดงาน

นักข่าวแทบจะเหยียบเท้ากันเพื่อแย่งพื้นที่ถ่ายรูป

ชานนท์หน้าซีดเป็นกระดาษ สลับมองพายกับคชาด้วยสีหน้าเหมือนคนเห็นผี

“โกหก! สภาพอย่างเธอเนี่ยนะจะเป็นคู่หมั้นคุณคชา! ปล่อยตัวจนอ้วนตันขนาดนี้ ใครเขาจะเอาลง!”

พายแอบกลืนน้ำลายลงคออย่างฝืดเคือง ฉิบหายแล้ว... เล่นใหญ่เกินเบอร์ไปมาก ถ้าซีอีโอหนุ่มคนนี้ผลักเธอหงายหลังแล้วสั่ง รปภ. ลากตัวเธอไปส่งตำรวจข้อหาอนาจารกลางที่สาธารณะ เธอคงได้ไปนอนปรับทัศนคติในคุกแน่ๆ พายเริ่มเหงื่อซึมตามไรผม เตรียมจะหันไปยกมือไหว้ขอขมาท่านประธาน

แต่ก่อนที่พายจะได้ขยับตัวถอย ฝ่ามือหนาของคชากลับเอื้อมมาคว้าข้อมือของเธอไว้อย่างมั่นคง แรงดึงอันเด็ดขาดรั้งพายให้ขยับมาหลบอยู่ด้านหลังเขาอย่างฉับพลัน

คชาไม่ได้แสดงความหวั่นไหวหรืออารมณ์ร่วมไปกับละครลิงตรงหน้า ดวงตาคมกริบกวาดมองชานนท์และกองทัพนักข่าวด้วยความเยือกเย็นดั่งสายน้ำนิ่ง ก่อนที่เขาจะยกมือขึ้นปรับไมโครโฟน แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจที่สะกดคนทั้งฮอลล์ให้ตกอยู่ในความเงียบงัน

“เรื่องมารยาทในการใช้เวทีของเครือแกรนด์กัสโตรกรุ๊ป ฝ่ายกฎหมายของผมจะส่งหนังสือเตือนไปยังต้นสังกัดของคุณชานนท์และคุณเมนี่เพื่อดำเนินการตามระเบียบ” คชาเอ่ยชัดถ้อยชัดคำ “ส่วนเรื่องความสัมพันธ์... พริมาคือคนที่ผมตกลงร่วมงานในโครงการอาหารเพื่อสุขภาพตัวใหม่ และเธอคือแขกคนสำคัญของผม ใครมีข้อสงสัย ให้รอฟังการแถลงข่าวอย่างเป็นทางการพรุ่งนี้ครับ”

สิ้นคำพูดเฉียบขาด คชาไม่เปิดโอกาสให้ใครได้ซักไซ้ เขาส่งสัญญาณให้บอดี้การ์ดเข้ากันฝูงชน แล้วกระชับข้อมือพายก้าวตรงไปยังห้องรับรองแขกวีไอพีด้านหลังเวทีทันที

[เจอสถานการณ์หน้าชาแบบพาย ถ้าเป็นทุกคนจะกล้ากระชากคอเสื้อประธานมาจูบกู้หน้าแบบนี้ไหม]

บทก่อนหน้า
บทถัดไป