บทที่ 3 3

“ไม่มีทาง แล้วก็ปล่อยฉันลงเดี๋ยวนี้ ไอ้บ้า ไอ้เลว...” ไม่ทันที่คำด่าต่อไปจะหลุดจากปาก ดีแลนซึ่งทนฟังไม่ไหวแล้วก็ดึงผ้าเช็ดหน้าขึ้นมา วางคนสวยลงก่อนจะขยำผ้าสีขาวปักอักษรชื่อภาษาอังกฤษตัวแรกของตนเป็นก้อนกลม แล้วนำไปอุดปากคนช่างร้อง ก่อนยกร่างของหญิงสาวขึ้นแบกบนบ่าอีกครั้ง

ลิลลี่โกรธจัด ตะโกนด่าอู้อี้ในลำคอ ขณะที่ดีแลนยิ้มเจ้าเล่ห์

“ไม่อยากทำแบบนี้กับเมียเลย ให้ตายเถอะ แต่เธอดื้อเกินไปแล้วลิลลี่”

หญิงสาวพูดไม่ได้จึงได้แต่ถลึงตาเบิกโพลง โกรธแทบจะลุกเป็นไฟ แต่ทำอะไรไม่ได้ นอกจากยอมรับในชะตากรรม คิดว่าเขาจะไม่ตามมาแล้วเชียว แต่ผิดถนัด

‘เขามันเป็นไอ้หมาบ้า กัดไม่ปล่อย’

เขตบริหารพิเศษฮ่องกงแห่งสาธารณรัฐประชาชนจีน

ฮ่องกงเป็นดินแดนอิสระของประเทศจีน ถูกกำหนดให้เป็นเขตปกครองพิเศษ มีชื่อเรียกอย่างเป็นทางการว่า เขตบริหารพิเศษฮ่องกงแห่งสาธารณรัฐประชาชนจีน

แม้ก่อนหน้านี้จะมีข่าวว่าภายในเกาะฮ่องกงมีมาเฟียอยู่มาก รวมทั้งพวกอาชญากรที่ตั้งเป็นกลุ่มแก๊งเกี่ยวพันกับธุรกิจมืดรวมอยู่ด้วย บางกลุ่มถึงกับมีการทำพิธีสาบานตนเข้าเป็นสมาชิก แล้วฆ่าสัตว์บางชนิดเพื่อสังเวย โดยการนำเลือดสดๆ มาผสมเหล้าให้กับสมาชิกใหม่ดื่มกิน

แต่สำหรับ ‘จางจิ้งเหวิน’ มาเฟียวัย 33 ปี  เขาไม่ทำอะไรแบบนั้น เขาแต่งตัวในชุดสูทหล่อเนี้ยบ หน้าตาหล่อเหลาราวกับดาราฮ่องกง มีมาดนักธุรกิจมากกว่าเป็นมาเฟีย

วันนี้จางจิ้งเหวินอยู่ในชุดสูทสีเข้ม กำลังนั่งดื่มน้ำชายามบ่ายคู่กับขนมทาร์ตไข่ของหวานสุดโปรด ด้วยอารมณ์หงุดหงิดเล็กน้อย ภายในโรงแรมหรูเพนนินซูลา หลังจากเมื่อครึ่งชั่วโมงที่ผ่านมา เขาถูกตะกุยหน้าแทบพังด้วยฝีมือลูกแมวแสนสวย

เธอชื่อ ‘เพชรลดา’ สาวไทยที่คู่อริวางหน้าที่ให้เป็นนางบำเรอลับๆ เพียงแต่ว่าเขาพังแผนการของมัน ด้วยการลงมือฉุดเพชรลดามาอยู่ในความดูแลของเขา

หลังจากได้ตัวเธอมาสองอาทิตย์ ทีแรกจางจิ้งเหวินคิดว่าเขาได้แมวเปอร์เซียสีขาวขนฟู น่ารักน่าเอ็นดูมาเก็บไว้ในห้องนอน แต่ที่ไหนได้แมวเปอร์เซียแสนสวยที่ภายนอกดูสงบ จริงๆ แล้วดุราวกับนางแมวป่า ข่วนหน้าหล่อเหลา ตาชั้นเดียวของเขาจนพังยับเยิน แต่นั่นยังไม่พอ เจ้าหล่อนยังอาละวาดจนห้องนอนสุดหรูหราที่หมดค่าตกแต่งไปหลายล้านดอลลาร์ฮ่องกงพังพินาศไปด้วย ตอนนี้มองไม่เห็นแม้แต่เศษซากความสวย

จางจิ้งเหวินหงุดหงิด อันที่จริงหากเขาคิดจะปราบพยศเพชรลดาด้วยเรี่ยวแรงที่เหนือกว่า คงไม่ใช่ปัญหาของเขาเลย เพียงแต่ศักดิ์ศรีของหัวหน้ามาเฟียเทวดา ไม่ได้หล่อแค่หน้า แต่ดูมีราคา ดูแพงไปทุกองศาอย่างเขามันค้ำคอ

สวยแค่ไหนในเกาะฮ่องกง ไม่ว่าดาราหรือนางแบบ จางจิ้งเหวินก็ทำให้พวกเธอสยบก้มลงซบแนบอก ส่งเสียงครางระทวยมานักต่อนักแล้ว เพียงแค่ว่าที่นางบำเรอของอริ ทำไมเขาจะทำให้เธอยอมศิโรราบไม่ได้ ยิ่งคิดก็ยิ่งปวดตับ จนต้องหยิบทาร์ตไข่ใส่ปากแก้โมโหไปอีกชิ้น

ผ่านมาแล้วสองอาทิตย์มีแต่เขาที่ต้องจ่ายเงินออกไปมาก ทั้งซ่อมแซมห้องนอน แล้วยังต้องแบกหน้าไปพบแพทย์ ผิวหนัง มาเฟียหน้าหยกเครียดจนรอยตีนกาขึ้น เขาได้ชื่อว่า

‘มาเฟียหน้าหยก’

รูปหล่อที่สุดในเกาะฮ่องกง เพราะฉะนั้นจางจิ้งเหวินจะปล่อยให้หน้าโทรมไม่ได้ แต่การไม่ได้หลับไม่ได้นอน เพราะถูกเจ้าหล่อนถีบตกเตียงมาสามคืนติดกันรวด ทำให้จางจิ้งเหวินคิดว่าหลังจากหมดชาร้อนถ้วยนี้ที่เหลือเพียงก้นแก้ว กับทาร์ตไข่ชิ้นสุดท้าย เขาจะไม่ใจอ่อนกับเพชรลดาอีกแล้ว

จางจิ้งเหวินนั่งตัวเหยียดตรงบนโซฟาหนังสีแดงโดดเด่นท่ามกลางการตกแต่งแบบอินดัสเทรียลลอฟต์ ผนังและอิฐโชว์เปลือย สไตล์ดิบเท่เหมือนเขา มาเฟียหน้าหล่อกระดกน้ำชาร้อนจนหมดถ้วย แล้วกระแทกโครมลงโต๊ะ

“คืนนี้ไม่ยอมดีๆ เธอได้เสียน้ำแน่” คอยดูเวลาเขาร้ายบ้างเถอะ บางทีก็ไม่ได้ใจดีเหมือนหน้าตา ถ้าพูดดีๆ ไม่รู้เรื่อง คืนนี้เขาจะจับเธอล่ามโซ่ ขึงพรืด ตรึงมือ ตรึงเท้า แล้วสั่งให้สาวใช้สกุลจางช่วยกันจับเพชรลดาจั๊กจี้ไม่หยุด

นั่นคือสิ่งที่เขาคิดเอาไว้ แต่พอ ‘หม่าเหลียงเหว่ย’ มือขวาของเขาเดินเข้ามารายงานว่า ที่ไอ้ดีแลนมันหายหัวออกจากเกาะฮ่องกงไปนับสัปดาห์ เขาคิดว่ามันไม่ต้องการเพชรลดาแล้ว แต่ที่ไหนได้…

แก้วที่น้ำชาหมดไปแล้ว ถูกหยิบขึ้นมาใหม่แล้วขว้างใส่กำแพง กระแทกเข้ากับกรอบรูปภาพวาดนกยูง จากปลายพู่กันของกวีชื่อดังราคานับล้านดอลลาร์ฮ่องกงจนเป็นรอย

“แกว่าอะไรนะอาเหลียง”

“มันลักพาตัวคุณลิลลี่ไปแล้วครับ”

ลิลลี่คือน้องสาวที่เขาเฝ้าดูแลอยู่ห่างๆ ชดเชยในสิ่งที่บิดาไม่ได้ทำ “นั่นมันน้องสาวกู”

คนพูดกัดฟันกรอดๆ  ยอมรับว่าตนไปยุ่งกับเพชรลดาผู้หญิงของมันก่อน แต่นั่นผู้หญิงที่ไอ้ดีแลนมีไว้เพื่อจะนอนด้วย ไม่ใช่ญาติของมันสักหน่อย

หน้าตาท่าทางของเขาในวันนี้ดูเอาเรื่องมาก “ไอ้เวรดีแลน มึงกล้ายุ่งกับน้องสาวกู มึงกับกูอย่าอยู่ร่วมโลกกัน” มาเฟียหน้าหยกสบถอย่างหัวเสีย