บทที่ 42 42

“มันขาดจะใส่ยังไง”

ดวงตาคู่สวยก้มมองรอยผ่าที่กระโปรง มันก็เท่าเดิม ไม่ได้ขาดตรงไหน 

“ขาดตรงไหนคะ ปกติดี”

“ตรงนี้ไง” ครั้งนี้เขาจะไม่ให้ใครแอบมองของที่เขากำลังจะเป็นเจ้าของอีกมือหนาจับรอยแยกของกระโปรง แล้วกระชากไปคนละทาง

แควก!

ร่างบางสั่นสะท้านด้วยความตกใจ แค่นี้รอยผ่าสูงนั้นก็ฉีกไปถึงเอว ป้าฟางเดินผ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ