บทที่ 7 7

ดีแลนสบกรามแน่น เขาโมโหที่เธอปากดี หากไม่สั่งสอนให้หลาบจำเธอคงได้หัวเราะเยาะคนอย่างเขาตาย ยิ่งเห็นดวงตากลมโตที่มองจ้องอย่างเอาเรื่องทั้งที่มีน้ำตากลบอยู่ก็ยิ่งทำให้เขานึกมันเขี้ยวขึ้นมาเสียอย่างนั้น

“ทำอะไรก็ได้ใช่ไหม งั้นฉันทำต่อเลยนะ” คนตัวใหญ่ส่งสายตายั่วยวนกวนประสาท

ดีแลนก้มลงไปจูบที่ปากอิ่มสีระเรื่อด้วยแรงโมโห เขาดูดดึงอย่างเอาแต่ใจทว่าความนุ่มละมุนที่เขาได้สัมผัสทำให้ตื่นตะลึงจนหยุดไม่อยู่ แต่พอจะทำต่อก็เห็นคนตัวเล็กสั่นไปทั้งตัว หน้าสวยๆ ซีดเผือด

“กลัวเหรอ ครั้งก่อนฉันจูบเธอไม่ใช่แค่ปากนะ จูบไปถึง...”

“พอเลยนะ ฉันสั่งให้หยุด...”

ดีแลนหัวเราะ ดวงตาเจ้าเล่ห์ “ได้ เมียบอกอะไรผัวต้องทำตาม”

ลิลลี่แน่ใจว่าเขาไม่ได้หมายความตามที่พูดเพราะแน่นอนว่าเมื่อไหร่ที่เขาหยุดพูดก็เพราะว่าปากไม่ว่าง ปากกำลังทำหน้าที่ของมัน  ดีแลนฉกวูบลงไปที่กลีบปากอิ่ม ดูดดึงอย่างเร่งร้อน จนตัวเล็กเบิกตาโต

ยิ่งจูบก็ยิ่งหยุดไม่อยู่ ความนุ่มละมุน หอมหวนทำให้คนหล่อครางฮือในลำคอ ความเร่าร้อนรุนแรงในตอนแรกค่อยๆ เปลี่ยนเป็นบดคลึง เคล้าคลอด้วยความอ่อนโยน อยากลิ้มชิมรสความหวานนานๆ

มือข้างที่ว่างสอดเข้าไปใต้ผ้าขนหนูสีขาวผืนนุ่ม ควานหาความนุ่มหยุ่นที่เขากดทับอยู่และรับรู้ได้ว่ามันอวบอิ่มขนาดไหน

“อื้อ”

ลิลลี่ดิ้นรนไปมาแต่สัมผัสเร่าร้อนที่เขาจูบ และร่างหนาที่เสียดสีพาดทับลงมาทำให้เธอหายใจไม่ออก หญิงสาวดิ้นแรง พยายามหลบให้พ้นฝ่ามือหนาที่แทรกซึมเข้ามาทำราวว่าตนเองเป็นเจ้าข้าวเจ้าของ คิดอยากจะจับตรงไหนก็จับ คิดจะบีบตรงไหนก็บีบ

ดีแลนไม่อยากสัมผัสจากมือตนเอง ภายนอกว่าใหญ่แล้วภายในใหญ่กว่า และแน่นมือกว่ามาก

“อวบใหญ่จริงๆ”

ลิลลี่ยิ่งดิ้นยิ่งถูกบีบเคล้นจนเวลานี้ผ้าขนหนูที่พันกายสาวเอาไว้ทำทีว่าจะหลุดแหล่ไม่หลุดแหล่

 ตอนแรกเธอรังเกียจ ขยะแขยงแล้วเขายิ่งแกล้ง ลิลลี่จึงแสร้งข่มตานิ่งเสียปล่อยให้เขาทำโดยไม่ขัดขวาง 

“เอาสิ อยากทำอะไรก็ทำ แกไม่ใช่ลูกผู้ชายอยู่แล้ว”

“ตรงไหน ฉันว่าฉันมีสิ่งที่ผู้ชายควรจะมี ที่สำคัญดุจัดเสียด้วยนะ อยากพิสูจน์ดูไหม เห็นแล้วอย่าเพิ่งถอนตัวเพราะกลัวสู้ไม่ไหวก็แล้วกัน”

พอเห็นมือหนาเอื้อมไปราวกับจะจับอะไรแถวหว่างขา ลิลลี่หน้าซีดถนัด

“แผนสูง งั้นคอยดูฉัน  ฉันจะทำให้เธอต้องขอร้องให้ฉันเดินหน้าต่อ” เขาลดแรงจู่โจมอย่างบ้าคลั่งเมื่อครู่เปลี่ยนเป็นค่อยๆ ลากไล้จูบอย่างแผ่วเบา คนไม่เคยถูกสัมผัสทางกายแบบนี้ก็ถึงกับร้อนไปทั้งตัว

“อื้อ”

ลิลลี่พยายามปฏิเสธความรู้สึกซ่านไหวแปลกๆ ที่มันตีตื้นขึ้นมา เธอไม่ชอบมันแต่ทำไมร่างกายกลับตอบรับรุนแรง ปากร้อนผ่าวที่ดูดดึงกลีบปากอยู่นั้นให้ความรู้สึกซ่านไหวจนยากจะต่อต้าน

“เธอรู้ไหม ฉันฆ่าผู้หญิงอวดดีได้ด้วยจูบเดียว”

เดี๋ยวจะหาว่าราคาคุย ดีแลนบดจูบลงไป แล้วส่งลิ้นร้อนชื้นเข้าไปหยอกเอินเกี่ยวกระหวัดกับลิ้นเล็กที่ไม่มีประสบการณ์ ลิลลี่สมองพร่าเลือน ยิ่งเมื่อถูกลิ้นร้ายแทรกเข้ามาในโพรงปาก ก็แทบจะละลายไปกับความหวิวไหวนั้น มันใกล้ชิดมากแบบที่ไม่เคยใกล้ชิดกับใครเท่านี้มาก่อน ขณะที่หมียักษ์ซึ่งเธอตั้งฉายาให้ เพื่อกลบความหล่อของเขายังระดมจูบไม่หยุด ราวกับหยุดตัวเองไม่ได้ ยัยตัวเล็กทั้งสดทั้งใหม่ หวานไปทั้งตัว ดีแลนสอดแทรกปลายลิ้นเข้าไปกวาดชิมเอาความหวานแล้วครางในลำคอด้วยความพอใจ

“อา หวานจริงๆ”

จากที่คิดจะสั่งสอนแต่กลายเป็นทรมานตัวเอง ทรวงอกอวบที่อยู่ใต้ฝ่ามือทำให้เขาอยากทำอะไรมากกว่าจับๆ ลูบๆ เขาเพิ่งรู้ในวันนี้ว่าสองแฝด จอร์แดนกับจัสติน หลานรักไม่ได้พูดโกหก

ลูกของไอ้แบรดลีย์สองคนนั้น หัวดี หัวไว หัวใส เหมือนพ่อมันไม่มีผิด เขาแค่สอนหลานๆ ไม่กี่ครั้ง เวลาถูกสาวสวยอุ้ม ให้สัมผัสดูด้วยว่าอกนิ่มหรือแข็ง แล้วมาส่งสัญญาณให้ลุงดีแลนรู้ด้วย หลานรักทั้งสองจำได้แม่นเลย แต่เสียตรงที่พ่อเจ้าแสบมันโทร.มาด่าเขาว่าไปสอนลูกมันให้เสียเด็ก

ครั้งหนึ่งที่แบรดลีย์พาลิลลี่ไปห้างสรรพสินค้าในเมืองไทย แล้วลิลลี่ก็ไปด้วย เธอไม่เห็นเขา แต่เขาเห็นเธอ วันนั้นลิลลี่กำลังเลือกชุดชั้นใน ส่วนเขาเจอแบรดลีย์กับสองแฝด เขาจึงไปกระซิบที่หูหลานๆ   

พอหลายวันต่อมาเขามีโอกาสเจอสองแฝดที่สระน้ำ เพราะแบรดลีย์มันพาลูกๆ มาเล่นน้ำ ไม่น่าเชื่อพอเขาแอบถามผล เจ้าจอร์แดนกับจัสตินก็ชี้ไปที่ลิลลี่ซึ่งกำลังทาครีมกันแดดอยู่ที่ข้างสระน้ำ สองแฝดส่งสัญญาณมือตามที่เขาสอน แปลเป็นความหมายว่า ลิลลี่หน้าอกแข็งเป๊ก วันนั้นเด็กแฝดสุดแสบทำให้เขาหัวเราะออกมา

‘อย่าบอกนะว่ายัยลิลลี่แรกแย้ม ยังไม่เคยผ่านมือใครมา’

‘เขาคนแรกที่จะได้แทรกไปในกลีบดอกลิลลี่’

แค่คิดถึงตรงนั้นก็ทำให้ความเป็นชายแข็งขึง ดีแลนไม่รอช้า ตอนนี้เขาอยากสัมผัสที่ยอดทรวงของมันว่าจะเต่งตึงสู้มือแค่ไหน ดีแลนคิดอย่างฮึกเหิมลำพองใจ แต่เขาต้องหยุดกึกเพราะน้ำตาร้อนๆ ที่ไหลเป็นหมุดลงมาข้างแก้มของคนตัวเล็กมันทำให้เขาไม่อยากทำต่อ