บทที่ 22 Chapter 22

วินจิเท้าคางมองคุณพิ้งค์ที่นอนหลับตาพริ้มอยู่ในอ้อมกอดของเขาอย่างสบายสุดๆ ขนาดนอนท่าทางยังขี้อ้อนเลยซุกอกเขาอย่างต้องการความอบอุ่น คิดถูกแล้วที่ลดแอร์เหลือแค่สิบหกองศา เพราะแบบนี้แหละคนที่นอนหลับปุ๋ยถึงได้ควานหาความอบอุ่นจากรอบๆข้าง ก็มีแค่ไออุ่นจากตัวเขานั้นแหละที่อบอุ่นมากที่สุด

"อื้อออ หมูอ้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ