บทที่ 24 พอกันที

วันนี้ที่จริงคเชนทร์มีงานต้องไปต่อ แต่เขาว้าวุ่นจนทำงานไม่รู้เรื่องเลยเลื่อนคิวทีมวิศวะออกไปพรุ่งนี้ ช่วงเย็นเขากลับบ้านมา ทำข้าวเย็นขณะที่นิทานเป็นคนจัดโต๊ะ

บรรยากาศวันนี้อึมครึมเป็นพิเศษ แม้ว่าเราจะคุยกันปกติแต่ในความรู้สึกคนสองคนย่อมรู้ดีว่าไม่มีอะไรปกติเลยสักอย่าง

นิทานนั่งอยู่หน้ากับข้าวมากมา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ