บทที่ 11 ทามกลางสายฝน

เสียงฟ้าร้องและฟ้าผ่ายังคงดังมาพร้อมกับหยาดฝนที่ปะทะร่างของน้ำมนต์จนรู้สึกเจ็บไปทั่วร่าง การถูกทอดทิ้งอย่างกระทันหันทำให้น้ำมนต์ไม่ทันได้ทันตั้งตัวอะไรเลย แต่จะพูดตามความจริงน้ำมนต์ก็ไม่ได้รู้สึกเสียดายอะไรและรู้สึกโล่งอกที่ตัวของเขาได้หลุดพ้นจากการผูกพันธนาการจากคำสัญญาที่ตกลงกัน

ในตอนนั้นน้ำมนต์เ...