บทที่ 3 เนื้อเด็กมันหอมหวาน 18+

ตอนที่ 3 เนื้อเด็กมันหอมหวาน 18+

ร่างกายบอบบางสั่นสะท้านเมื่อความใหญ่โตอัดกระแทกเข้าใส่ด้านล่างไม่ยั้งแรง รสรักสัมผัสเร้าร้อนของท่อนเนื้อที่ขยายใหญ่อัดแน่นเต็มไปหมด ร่างกายของน้ำมนต์น่าหลงใหลจนยากที่ร่างสูงใหญ่ของพระเพลิงนั้นจะอดใจได้

ยิ่งเขาได้ลิ้มรสชาติของความสดใหม่และความไร้เดียงสาของร่างกายนี้ กลับทำให้เขาหลงจนแทบความคุมตัวเองไม่ได้เลยสักนิด ผิวกายที่ถูกเสียดสีจนเกิดสีแดงขึ้นมา มือหนายังคงบีบเค้นก้นอวบอิ่มนั้นอย่างเต็มไม้เต็มมือ

เพี๊ยะ!!

ฝ่ามือหนาตีเข้าที่ก้นอวบอิ่ม เสียงครางหวานแว่วเข้าหูของเขายิ่งฟังก็ยิ่งรู้สึกดีมากจริง ๆ พระเพลิงกระแทกตัวเข้าไปในช่องทางรักก่อนจะปลดปล่อยความต้องการของตัวเองออกมา จนน้ำเอ่อล้นออกมาด้านนอก เขาดันท่อนเนื้อใหญ่เข้าลึกอีกจนคนร่างเล็กกว่าเอามือดันเขาเอาไว้ไม่ให้เข้าไปลึกมากกว่านี้

"เสียวหรอ ฉันอยากเอาเข้าให้ลึกกว่านี้อีก ทำไมดันฉันออกล่ะ บอกฉันหน่อยสิ"

"ไม่ได้นะ อึก ลึกเกินไปแล้ว จุกจะตายแล้วครับ อึก ไม่นะ เจ็บ อย่าตีอีกเลยนะ"

"อืม ชอบแบบนี้หรอ"

"มะ ไม่ใช่ อึก ไม่ใช่ อ๊าาาา!!!"

ตับๆๆๆๆๆ

เอวหนาขยับกระแทกตัวทั้งเร็วและรัวหนักเน้นทุกดอกที่เข้าออกกสยบางตรงหน้า เสียงร้องครางที่ทรมานมันสร้างความสุขให้แก่เขามากจริง ๆ พระเพลิงจับร่างบอบบางให้พลิกกลับมาและยังให้ร่างบางกอดคอเขาเอาไว้แน่น เมื่ออุ้มร่างบางได้ท่าที่ถูกต้องแล้ว เขาก็ยัดท่อนเนื้อของเขาเข้าไปในตัวของร่างบางทันที ท่าอุ้มแตงทำเอาร่างบางกรีดร้องออกมาทันที เมื่อมันทุกเสียวและจุกไปพร้อม ๆ กัน

"กอดแน่น ๆ นะเดียวตกหรอก"

" อื้อ อ๊ะ อย่า อ๊าาาา!"

พระเพลิงเสพสมร่างกายนี้จนหมดทุกท่า เขาชอบที่จะได้เสพสมกับร่างกายนี้ เขาอยากจะกลืนกินร่างกายนี้ให้ไม่สามารถไปพบใครได้ รสรักที่เขาได้ดื่มด่ำตลอดทั้งสองวันนี้มันช่างดีมากจริง ๆ เขากระแทกเป็นครั้งสุดท้ายก่อนจะปล่อยตัวให้น้ำมนต์เป็นอิสระ

ร่างเล็กบอบบางนอนหอบหายใจอย่างหนักหน่วงเมื่อพระเพลิงความใหญ่โตของเขาออกจากร่างกายนี้ความรู้สึกอุ่นร้อนที่ไหลออกมาตามเรียวขาสวย ทำให้ร่างเล็กรู้ว่าน้ำรักของอีกฝ่ายไหลตามออกมาด้วย น้ำมนต์อาบจนแทบอยากแทรกแผ่นดินหนีให้รู้แล้วรู้รอดไป แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ ร่างเล็ก ๆ พยายามขยับตัวลุกขึ้นเตรียมจะเดินไปอาบน้ำชำระร่างกายตัวเอง เขาเหนื่อยมากแต่ก็อยากอาบน้ำจะได้นอนสบาย ๆ สักหน่อย

"ฉันจะพาเธอไปอาบเอง เมฆนายเรียกแม่บ้านมาทำตัวความสะอาดเตียงและห้องให้ฉันด้วย และบอกแม่บ้านเตรียมอาหารให้ด้วย"

"ครับเดี๋ยวผมจัดการให้ครับ"

พระเพลิงอุ้มร่างเล็กตรงหน้านี้ขึ้นก่อนจะก้าวเท้าเดินตรงไปยังห้องน้ำ อ่างอาบน้ำถูกเตรียมเอาไว้แล้ว พระเพลิงลงไปนั่งในอ่างพร้อมทั้งดึงร่างเล็กติดมือไปด้วย น้ำมนต์นั่งบนตักของพระเพลิงก็รู้สึกเขินอาย เพราะไอ้ส่วนด้านล่างนี้มันกำลังแข็งใส่เขาอีกแล้ว

"มันคงจะชอบรูของนายมากสินะ ดูสิมันอยากจะเข้าไปในตัวเธอจนใจจะขาดแล้ว"

"ไม่ได้นะ มันเจ็บ อึก!!"

"อุ้ย มันเข้าไปเล่นข้างในเธออีกแล้วน่ะ สงสัยมันจะชอบตรงนี้ของเธอมากจริงๆ หรือว่ามันจะหลวมซะแล้วเล่นแค่ไม่กี่ครั้งเอง"

พระเพลิงพูดทีเล่นทีจริงมือก็ลูบหน้าอกบีบเค้นนวดเค้นให้ร่างเล็กมีอารมณ์ตาทไปด้วย ลูกชายของเขาไม่รักดีจริง ๆ ชอบมุดเข้าไปในรูเล็ก ๆ นั้นตลอดยิ่งอยู่ใกล้ยิ่งอยากเอาให้หนัก ๆ

"เธอชอบมันมั้ย"

"ไม่ อึก อย่า.."

"อย่าอะไร ฉันฟังไม่ได้ยินเลย"

"อึก !!"

"รัดแน่นจังเลยนะ คนดี เธอเอาแต่รัดฉันแบบนี้ ของฉันจะเข้าไปในตัวเธอลึก ๆ ได้ยังไงกัน"

" อึก อ๊ะๆ !”

"เสียวมั้ย อยากโดนอีกมั้ย"

เอวหนายกกระแทกสวนขึ้นไปอย่างหนัก จนร่างกายเล็ก ๆ นี้สั่นไปหมด ตัวแทบขาดออกจากกัน ปากหนามุดใต้รักแร้ขาวเนียนดูดดุ่นหัวนมเม็ดเล็ก ๆ ร่างเล็กตรงหน้าเหมือนกับเด็กโตไม่เต็มที่ หากเขาเลี้ยงดูอีกสักนิดจะสูงได้อีกมั้ยนะ แม้ว่าความคิดของเขาจะมีมากมายขนาดไหนแต่เอวหนาก็ยังคงกระแทกใส่ไม่ยั้งเหมือนเดิม ร่างกายที่นั่งอยู่ด้านบนยกไปตามแรงกระแทกเขาเจ็บจนจะตายอยู่แล้ว 

อีกฝ่ายก็ยังไม่หยุดที่จะกระแทกเขาอีกไม่เห็นใจคนเป็นฝ่ายรับบ้างเลยในใจของน้ำมนต์คิดแต่เรื่องอยากจะหลับให้สบายสักครั้ง แต่เมื่อถูกกระแทกหนักขึ้นเรื่อยๆใจของน้ำมนต์ก็บอกว่าตัวเองแค่อยากนอนก็ยังทำไม่ได้เลยด้วยซ้ำได้แต่ปล่อยให้พระเพลิงทำตามอำเภอใจไปอย่างนั้นโดยที่ไม่สามารถที่จะคัดค้านอะไรได้เลย

"อื้อ! อึก อื้อ!"

"ร่อนสะโพกหน่อยสิฉันเมื่อยแล้วนะ"

คำขอของพระเพลิงทำให้ร่างเล็กยิ่งสั่นกระตุก ร่างเล็กออกแรงจับหน้าขาของพระเเพลิงเอาไว้แน่น ก่อนจะเริ่มร่อนสะโพกบดเบียดความใหญ่โตนั้นอย่างดี เขายิ้มออกมาด้วยความสุขที่ได้รับไม่คาดคิดว่าร่างกายนี้จะมอบความสุขให้เขามากมายถึงขนาดนี้ 

ยิ่งเขาได้ครอบครองร่างกายนี้เขาก็ยิ่งมีความสุขมากขึ้น ความสุขนี้และความโหยหานี้เหมือนกับสิ่งที่เขาตามหามาตลอดทั้งชีวิต เขาต้องการน้ำมนต์มากจริงๆ ถึงขนาดอยากทำกับอีกฝ่ายเรื่อยๆ อยากทำจนกว่าจะพอใจอยากจะขยี้ร่างกายที่หอมหวานนี้ให้บอบช้ำหนักขึ้นเรื่อยๆ 

ร่างเล็กพยายามที่จะทำให้เขามีความสุขมากที่สุดเพื่อที่จะให้ตัวเองได้พักสักที ก่อนที่จะเป็นพระเพลิงเองที่ทนไม่ไหวรวบตัวของร่างเล็กเอาไว้กระแทกส่วนขึ้นไปอย่างหนักจนเสร็จสมบูรณ์ในตัวของร่างเล็กที่กำลังหอบสั่น ลูกของเขาได้เข้าไปในตัวของน้ำมนต์เรียบร้อยแล้ว หวังว่าน้ำมนต์จะท้องในเร็วๆ นี้ แต่อีกใจนึงก็ไม่อยากให้ท้องเร็วนักเพราะอยากจะเสพสมร่างกายนี้ต่อไปเรื่อยๆ

“ฉันยังอยากเอาเธออยู่ ฉันกินเธอไม่เคยอิ่มสักครั้ง สมกับเป็นร่างกายที่พิเศษจริงๆ รีบท้องลูกของฉันซะ ถ้าเธอท้องคนแรกได้เร็วมากเท่าไหร่เธอก็จะได้เป็นอิสระ แต่ถ้าเธอยอมท้องลูกคนที่สองให้ฉัน เงินที่เธอต้องการฉันจะให้เธอทั้งหมด”

“แค่คนเดียวก็พอแล้ว ผมไม่อยากอยู่กับคุณให้มากกว่านี้อีกแล้ว จะเอาผมก็เอาให้ตายไปข้างเลย ผมไม่มีอะไรจะเสียอยู่แล้วนี่ ผมทำตามสัญญาที่เราตกลงกันไว้คุณอยากจะทำอะไรกับผมในตอนนี้ก็ทำไปเถอะ ถ้าผมเป็นอิสระเมื่อไหร่ผมจะไปจากชีวิตคุณโดยที่คุณไม่สามารถหาผมเจอได้เลย”

“ปากดีจริงๆ ต่อไปเธอต้องเรียกฉันว่าคุณพระเพลิง แทนตัวเองว่าน้ำมนต์ พูดจากับฉันให้มันสุภาพหน่อย ฉันไม่ต้องการคนที่พูดจาหยาบคายเป็นเด็กไร้มารยาทฉันไม่ชอบ”

“ตามที่คุณต้องการ ผมจะยอมเรียกคุณว่าคุณพระเพลิงก็ได้ถ้าคุณต้องการสิ่งนั้น”

“ดี ฉันชอบคนที่ว่านอนสอนง่าย ถ้าเธอเอาใจฉันไม่ขัดใจฉันแม้แต่นิดเดียว ฉันจะให้รางวัลเธอเป็นเงินก้อนโตหรือทุกสิ่งทุกอย่างที่เธอต้องการ ยกเว้นการเป็นอิสระต่อฉันในระหว่างสัญญา 2 ปีนี้”

“ครับคุณพระเพลิง”

“ทุกวันเธอจะต้องขึ้นมาขย่มให้กับฉัน นอนกับฉันทุกคืนห้ามเรียกร้องอะไรจากฉัน ต่อให้ฉันไปนอนกับใครเธอก็ไม่มีสิทธิ์ที่จะมาพูดว่าฉัน”

“ครับ ผมรู้ตัวเองดีอยู่แล้วว่าทุกสิ่งทุกอย่างที่ผมมีในตอนนี้มีได้เพราะคุณของที่คุณให้มาก็ไม่ใช่ของผม นอกเสียจากว่าผมได้อิสระของที่ผมควรจะได้ ผมก็จะเอาไป”

“ตอนนี้ ฉันอยากจะเอาเธออีก เอาให้เธอจุกน้ำฉันไปเลย”

คำพูดพวกนั้นเป็นคำแสลงในใจของน้ำมนต์มากเหลือเกิน แต่น้ำมนต์ก็ทำได้เพียงแค่เก็บกับความเจ็บปวดนี้เอาไว้ หวังว่าสักวันเขาจะได้หลุดพ้นจากอีกฝ่ายให้จงได้ อีกอย่างน้ำมนต์ก็ใกล้ที่จะเรียนจบแล้ว เพียงแค่ปีเดียวน้ำมนต์ก็จะเป็นอิสระแล้วเป็นอิสระจากทุกคน 

เสียงครางของน้ำมนต์ยังคงดังต่อเนื่องไม่หยุด ร่างกายนี้ถูกเสพสมจนแทบจะตายแล้ว น้ำมนต์มีไข้ขึ้นจนพระเพลิงเองหยุดความต้องการของตัวเองไว้ไปตามหมอให้มาดูอาการของน้ำมนต์ที่กำลังไข้ขึ้นสูง 

“เขาเป็นยังไงบ้าง”

“ร่างกายบอบช้ำมาก คุณพระเพลิงครับในฐานะของหมอไม่อยากเห็นคนไข้ของตัวเองบาดเจ็บถึงขนาดนี้ช่องทางด้านหลังบวมแดงและมีช่องทางที่ฉีกขาด พอมีอะไรกันจากทางด้านหลังเป็นเวลานาน แม้ว่าร่างกายของคุณน้ำมนต์จะสามารถท้องได้จริงๆ แต่ยังไงทางนั้นก็เป็นของผู้ชายเอาไว้ขับถ่ายทำอะไรก็ระวังหน่อยนะครับ”

“มียาทาข้างในไหมถ้ามีฉันจะทาให้กับเด็กของฉันเอง”

“มีครับ ผมจะจัดยาให้นะครับ”

“รีบไปจัดยามาฉันจะทาให้น้ำมนต์เอง ส่วนคนอื่นออกไปได้แล้ว”

“ครับ”

หลังจากที่หมอออกไปพระเพลิงก็ได้ยาที่หมอจัดมาให้เป็นยาทาภายในและภายนอก พระเพลิงบีบยาทาภายในก่อนที่จะจับน้ำมนต์ให้คว่ำหน้ายกสะโพกขึ้นสูง และเอายาเข้าไปทาภายในร่างเล็กพลางออกมาเบาๆ พยายามไม่ให้เขาสอดนิ้วเข้าไปได้ แต่มีหรือที่พระเพลิงจะยอมเขาสอดนิ้วเข้าไปจนสำเร็จและทายาให้จนเสร็จเรียบร้อย ก่อนที่จะจับท่าทางให้น้ำมนต์นอนตามปกติ 

“ฉันคงต้องรอให้เธอหายดีก่อนสินะ ขัดใจชิบ กำลังสนุกแท้ๆ กลับมาป่วยซะงั้น”

พระเพลิงบ่นออกมาก่อนที่เขานั้นจะป้อนยาให้กับน้ำมนต์และให้น้ำมนต์ได้พักผ่อนอย่างเต็มที่ ตื่นเช้ามาเขาก็ให้แม่บ้านเอาโจ๊กให้กับน้ำมนต์ได้กินรองท้องตัวเอง และสั่งให้แม่บ้านคอยดูแลน้ำมนต์เป็นอย่างดีและยังกำชับให้บริการคอยดูแลไม่ให้น้ำมนต์หนีออกจากที่นี่ได้โดยเด็ดขาด

“ถ้าฉันรู้ว่าเด็กของฉันหนีออกจากบ้านหลังนี้ได้ ฉันจะฆ่าพวกแกทิ้ง”

“พวกเราทราบแล้วครับ”

“ฉันจะออกไปทำธุระ ถ้ามีเรื่องอะไรโทรมาบอกฉันโดยตรงหรือไม่งั้นก็โทรหาเมฆ ห้ามทำอันตรายเด็กของฉันโดยเด็ดขาด สายตาหื่นกามก็เก็บมันลงไปในกระเป๋าซะ อย่าแสดงพฤติกรรมลวนลามทางสายตาให้เด็กของฉันโดยเด็ดขาดถ้าไม่อยากโดนควักลูกกะตาออกไปทำไส้ขนม”

“พวกเราทราบแล้วครับ และพวกเราจะปฏิบัติตามคำสั่งของเจ้านายอย่างเคร่งครัดแน่นอนครับ”

เมื่อสั่งลูกน้องจนเสร็จเรียบร้อยเขาก็ไปทำงานตามปกติ เพียงรอคอยให้น้ำมนต์งั้นรีบหายดีจะได้มาทำลูกด้วยกันอีก แค่คิดถึงรูปร่างของน้ำมนต์ก็ทำให้เขาแข็งตัวจนแทบจะทะลุกางเกงแล้ว อยากจะเอาจะแย่แล้วเนี่ย ทำไมยังไม่หายสักที เขาพูดแบบนี้อยู่หลายร้อยรอบก่อนที่จะหันไปมองงานที่กองโตเท่าภูเขาก็ได้แต่อดกลั้นความต้องการของตัวเองและก้มหน้าก้มตาทำงานของตัวเองไป