บทที่ 92 ตอนที่92 ไม่มีใครแตะต้องได้

ตอนที่92

ไม่มีใครแตะต้องได้

เด็กหญิงติดภาพกระดาษมีตา มีปาก และเต่าปรบมือไว้ข้างกรอบรูปเปลือกหอย ก่อนถอยออกมามองอย่างพอใจ “แบบนี้กระดาษจะไม่เหงาค่ะ”

อัญญายิ้มทั้งน้ำตา“กระดาษมีเพื่อนแล้ว”

ภูริชมองภาพสองใบเคียงกัน รูปแรกคือความจริงในหัวใจ รูปที่สองคือความจริงที่กำลังเดินทางมาถึง เขาสูดหายใจลึก แล้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ