บทที่ 104 104

“เผ็ดน้อยนะคะ”

แม่ค้าพยักหน้ารับอย่างมั่นใจ

“ได้จ้ะ เผ็ดน้อย”

ปาณิศามองกระทะแล้วรู้สึกวางใจ จนกระทั่งกลับถึงห้อง เธอวางห่อข้าวลงบนโต๊ะญี่ปุ่นตัวเล็ก เปลี่ยนเสื้อผ้า ล้างหน้า แล้วกลับมานั่งกินมื้อเย็น

ทันทีที่ตักกะเพราคำแรกเข้าปาก ดวงตากลมโตก็เบิกขึ้น

“อื้อ...”

ปาณิศารีบคว้าแก้วน้ำขึ้นดื่ม พริก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ