บทที่ 105 105

“เมื่อกี้ใครหลบพี่”

พี่ต้นก้มหน้าทำงานต่อราวกับไม่เกี่ยวข้อง ปาณิศายกมือขึ้นเล็กน้อย

“นิดเองค่ะ”

“ทำไมต้องหลบ”

“พี่ต้นบอกค่ะ”

พี่ต้นเงยหน้าพรวด

“อ้าว”

พี่เมย์หรี่ตามองเขา

“เดี๋ยวว่าง ๆ เราคุยกันนะต้น”

“ผมมีงานครับพี่”

“ฉันก็มี”

ปาณิศากลั้นหัวเราะจนไหล่สั่น

เพียงหนึ่งสัปดาห์ เธออาจยังไม่ร...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ