บทที่ 118 118

“เป็นเพื่อนแกมาตั้งกี่ปี”

“แล้วไม่ถามหรือว่าฉันคิดดีแล้วหรือยัง”

“ถ้าแกยังไม่คิด แกคงไม่ลาออกเสร็จแล้วค่อยมาบอกฉันหรอก”

“ก็จริง”

“แต่มีข้อแม้”

ปาณิศาหรี่ตามอง “อะไร”

มุกดายกนิ้วขึ้นชี้หน้าเธอ

“ถ้ากลับไปแล้วดัง ห้ามลืมเพื่อนนะยะ”

“แกกลัวฉันลืมหรือกลัวไม่ได้กินฟรี”

“สองอย่าง”

ปาณิศาหัวเราะทั...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ