บทที่ 128 128

อัครินทร์ขยับเข้ามาขนาบด้านข้างทันที เขายกแขนขึ้นกันพื้นที่ระหว่างปาณิศากับรถเข็น ปล่อยให้คนงานเคลื่อนผ่านไปทีละคนโดยไม่ได้แตะต้องตัวเธอ

“เชิญครับ” คนเข็นกล่าวขอบคุณแล้วรีบผ่านไป

ปาณิศามองคนข้างกาย ภาพหนึ่งจากอดีตผุดขึ้นมาอย่างเลือนราง เมื่อก่อนเวลาเจอคนเบียดในตลาด อัครินทร์มักคว้ามือเด็กหญิงตัวเล...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ