บทที่ 13 สัญญาอิสระกับใจที่สั่นไหว

อนันต์หน้าถอดสี เขารู้ดีว่าอัครินทร์หวงเด็กในปกครองเพียงใด จึงรีบวางตะกร้าผลไม้ลงบนโต๊ะ

"ถ้าอย่างนั้นผมไม่รบกวนแล้วครับ ฝากส้มโอให้น้องนิดด้วยนะครับ"

"ขอบคุณค่ะพี่อนันต์" ปาณิศาตอบตามมารยาท

อนันต์ยิ้มให้เธออีกครั้ง ก่อนรีบเอ่ยขอตัวแล้วเดินออกจากร้านไปแทบจะทันที

ปาณิศาชะเง้อมองตามพลางอมยิ้มบาง ๆ ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ