บทที่ 131 131

อากาศหลังฝนเย็นลงอย่างเห็นได้ชัด กลิ่นดินเปียกกับกลิ่นไม้ชื้นลอยมากับลม

ปาณิศากับอัครินทร์เดินลงจากเรือนใหญ่ด้วยกัน เมื่อมาถึงเชิงสะพานไม้ ทั้งคู่หยุดลงโดยไม่ได้นัดหมาย

อัครินทร์มองไปทางเรือนครัว

“พรุ่งนี้หนูนิดเข้าเรือนครัวกี่โมงครับ”

“เวลาเดิมค่ะ คุณอาล่ะคะ”

“เวลาเดิมครับ”

ปาณิศาพยักหน้า

“ถ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ