บทที่ 133 133

“ไม่ใช่เพราะใครฝากหนูนิดไว้ ไม่ใช่เพราะอาดูแลหนูนิดมานาน และไม่ใช่เพราะจดหมายฉบับนั้น” น้ำเสียงของเขาสงบนิ่ง

“อาเลือกปาณิศาที่อยู่ตรงหน้าอาตอนนี้ครับ คนที่มีความคิดของตัวเอง มีงานที่อยากทำ มีทางที่ตัวเองอยากเดิน แล้วก็กล้าเถียงอาเรื่องไฟหน้าเตาแทบทุกวัน”

ปาณิศาหลุดหัวเราะ

“ประโยคสุดท้ายนี่จำเป็นห...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ