บทที่ 138 138

สายน้ำ เรือของชาวบ้านแล่นผ่านเป็นครั้งคราว ทิ้งระลอกคลื่นเล็ก ๆ ให้กระทบเสาเรือน

ปาณิศายืนสูดลมหายใจอยู่กลางชาน

“เงียบดีจังค่ะ”

อัครินทร์วางกระเป๋าใบสุดท้ายลง “ชอบไหมครับ”

“ชอบค่ะ”

“อย่างนั้นเลือกไม่ผิด”

ปาณิศาหันกลับมา “คุณอาเป็นคนเลือกที่พักหรือคะ”

“ครับ”

“นิดนึกว่าพี่สนหาให้”

อัครินทร์นิ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ