บทที่ 20 20

ปาณิศาในวัยสิบเจ็ดปีเต็มสวมผ้ากันเปื้อนสีน้ำเงินเข้มปักชื่อตนเองอย่างเรียบร้อย หญิงสาวยืนอยู่หน้าเขียงไม้ประดู่ มือบางจับมีดแกะสลักด้ามเงินแท้เล่มเล็กที่อัครินทร์เคยมอบให้เป็นของขวัญ ค่อย ๆ ขูดผิวเหง้ากระชายออกบางส่วน ก่อนบรรจงซอยเป็นเส้นฝอยละเอียดอย่างประณีต

สมาธิของเด็กสาวแน่วแน่ไร้ความวอกแวก เสี...