บทที่ 41 41

“หนูนิดครับ”

“คะ” ปาณิศาสะดุ้งจนช้อนเกือบหลุดมือ

อัครินทร์ยืนกอดอก มองตัวเลขบนหน้าปัดตาชั่ง ก่อนเลื่อนสายตามามองเธอ

“อาถามจริง ๆ นะครับ”

“อะไรคะ”

“วันนี้เราจะทำทองเอกหรือเชื่อมน้ำตาลขาย”

“เอ๊ะ” ปาณิศาก้มลงมองตัวเลข

สองร้อยห้าสิบกรัม ดวงตากลมโตเบิกกว้างทันที

“ตายแล้ว”

“ยังไม่ตายครับ แต่น้ำตา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ