บทที่ 45 45

เช้าวันนี้ต่างจากวันเกิดทุกปีอยู่เล็กน้อย เพราะวันนี้เธออายุครบสิบแปดปีเต็ม

หลังกรวดน้ำเสร็จ ย่าบัวซึ่งนั่งอยู่บนตั่งไม้สักก็ยกมือลูบศีรษะหลานสาวด้วยความเอ็นดู

“สิบแปดปีเต็มแล้วนะหนูนิด โตขึ้นอีกปีแล้ว ต่อจากนี้มีเรื่องให้ต้องคิด ต้องตัดสินใจด้วยตัวเองอีกมาก ขอให้มีสติ มีความสุข และเลือกทางของตัวเ...