บทที่ 90 90

“อาไม่ได้งอนครับ”

ย่าบัวหัวเราะ

“หน้าอย่างนั้นเขาเรียกงอนแล้วตาใหญ่”

“คุณย่าครับ” เสียงหัวเราะของสองย่าหลานดังขึ้นพร้อมกัน มื้อค่ำดำเนินต่ออย่างเรียบง่าย ไม่มีใครเร่งถามว่าปาณิศาจะเลือกที่ไหน ไม่มีใครวางอนาคตไว้ให้เธอ และไม่มีใครบอกว่าเส้นทางใดดีที่สุด

บนโต๊ะมีเพียงข้าวสวยร้อน ๆ แกงเลียงหนึ่งชาม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ