บทที่ 93 93

“ไม่ทันแล้วครับ”

“งั้นนิดขอเถียงต่อเหมือนเดิมค่ะ”

“ตามใจครับ”

เช้าวันเกิดจึงเริ่มต้นด้วยเสียงหัวเราะเช่นเดียวกับวันธรรมดาหลายพันวันที่ผ่านมา

ช่วงสาย ปาณิศาเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วเดินตรงมายังเรือนครัวตามความเคยชิน

แต่ยังไม่ทันผ่านประตู พี่สนกับพี่มาลีก็ขยับมายืนขวางทางพร้อมกัน

เด็กสาวหยุดกึก

“อะไร...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ