บทที่ 95 95

“คุณย่าคะ ความเป็นผู้ใหญ่มีเวลาทำการด้วยหรือ”

“บ้านเรามี”

“งั้นนิดขอเริ่มมะรืนได้ไหมคะ”

อัครินทร์ตอบทันที

“ไม่ได้ครับ”

“คุณอา”

เสียงหัวเราะกลับมาดังบนชานเรือนอีกครั้ง กล่องไม้ยังวางอยู่ตรงกลางโต๊ะ แต่ความหนักของมันไม่ได้ทำให้ปาณิศารู้สึกหวาดกลัวอย่างที่คิด เพราะคนสองคนตรงหน้ายังคงนั่งอยู่ที่เด...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ