บทที่ 26 เตรียมกระพือปีก
ทั้งหกคนเดินกลับจวนไม่สนใจคนข้างหลัง เหล่าขุนนางก็ไม่ได้ใส่ใจหวงซานไห่ แต่มีอยู่คนหนึ่งที่เอ่ยขึ้นมา
"บทกวีที่นางเขียนนั้นไพเราะนัก ข้าเคยขอดูพัดเล่มที่หวงป๋อเหวินถือเขาบอกว่าอาจารย์เขาเขียนให้ ดูท่าคงเป็นฮูหยินน้อยท่านราชครู นับว่าหุบเขายาสั่งสอนสตรีได้ดีจริง"
ทุกคนพูดคุยกันแต่หวงจื่อหานหูดับไปแล...
เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ
บท
1. บทที่ 1 ไม่เอาแบบนี้โว้ย
2. บทที่ 2 จวนราชครูนั้นตกอับ
3. บทที่ 3 ใจคอคับแคบมิสู้สวมกระโปรงเสียเล่า
4. บทที่ 4 ก่อนหย่าข้าควรใช้สิทธิ์ตนเองสักครั้ง
5. บทที่ 5 ข้าปล่อยเจ้าไว้ได้อย่างไรตั้งนาน
6. บทที่ 6 พูดถึงโจโฉ โจโฉก็มา
7. บทที่ 7 ไหนๆท่านก็ตายแล้วก็เมียได้อิ่มสักมื้อเถอะ
8. บทที่ 8 ถึงเวลาข้าจะเขียนใบหย่าเอง
9. บทที่ 9 ใครจะมีลูกกับเจ้า
10. บทที่ 10 หวงป๋อเหวิน
11. บทที่ 11 ข้ายินดีเป็นหม้ายสามีตาย
12. บทที่ 12 ยินดีถูกปลดภรรยา
13. บทที่ 13 ผิดแผนไปหมด
14. บทที่ 14 ข้าไม่อยากติดหนี้บุญคุณสกุลหวง
15. บทที่ 15 ห่วงใยนาง
16. บทที่ 16 โลกนี้ไม่มียาเสียใจนะ
17. บทที่ 17 คนอื่นยังสุขสบายข้าจะชิงลงนรกก่อนได้อย่างไร
18. บทที่ 18 ท่านย่าอยากมีเหลน1
19. บทที่ 19 ท่านย่าต้องการมีเหลน2
20. บทที่ 20 มิใช่ว่าอยากเห็นหน้าชัดๆหรอกหรือ
21. บทที่ 21 บอกให้เรียกท่านย่า
22. บทที่ 22 ฮูหยินทั้งห้าเมาจนกลับจวนไม่ได้
23. บทที่ 23 ความในใจของเมีย
24. บทที่ 24 บรรดาสามีลงโทษ
25. บทที่ 25 จะมีสักคนที่ปกติไหม
26. บทที่ 26 เตรียมกระพือปีก
27. บทที่ 27 นางแอ่นน้อยโบยบิน
28. บทที่ 28 หางข้าเจอนางก่อนจงหย่ากับนางซะ
29. บทที่ 29 เมียข้าฉลาดยิ่งนัก
30. บทที่ 30 หลอกล่อ
31. บทที่ 31 วิธีหาเงินของเมีย
32. บทที่ 32 ไหวอ๋อง
33. บทที่ 33 พยายามตามหาเมีย
34. บทที่ 34 เตรียมตั้งหลัก
35. บทที่ 35 ข้าจะหาสามีที่ดีกว่าพวกเจ้าให้นาง
36. บทที่ 36 พวกเราไม่มีทางหย่า
37. บทที่ 37 ท้องพร้อมกันทั้งหมด
38. บทที่ 38 ข้าจะให้เจ้าอกแตกตายไปเลย
39. บทที่ 39 เกี่ยวอะไรกับท่านตาเฒ่า
40. บทที่ 40 ห้ามมีใครท้องอีกนะ
41. บทที่ 41 ซุนอวี่ที่น่ารังเกียจ
42. บทที่ 42 ท่านกับเขาถือว่าไม่ติดค้างกันแล้วดีหรือไม่
43. บทที่ 43 เรื่องในอดีต
44. บทที่ 44 ฉันเจ้ากี้เจ้าการชีวิตคนอื่นเกินไปไหม
45. บทที่ 45 อย่าคิดว่าข้าจะหาคนที่ดีกว่าพวกเจ้าให้พวกนางไม่ได้
46. บทที่ 46 ชุ่ยชุ่ยคลอดแล้ว
47. บทที่ 47 หวงจื่อหานไอ้คนน่าสมเพช
48. บทที่ 48 ฟ้องร้องบิดา
49. บทที่ 49 ป๋อเหวินต่างหากที่มีสายเลือดสกุลหวง
50. บทที่ 50 เว่ยอ๋อง
51. บทที่ 51 จับกบฏสกุลหวัง
52. บทที่ 52 หากเจ้าไม่รักมิสู้ปล่อยนางไปเถอะ
53. บทที่ 53 เก็บเงินกับท่านอาของข้านะเจ้าคะ
54. บทที่ 54 เจ้าหวานยิ่งกว่าขนม
55. บทที่ 55 คิดว่าข้าเย่เซียวฉางคนนี้กินแล้วทิ้งง่ายๆ หรือ
56. บทที่ 56 จะให้สามีถูกสังหารเพราะไปชื่นชอบเมียชาวบ้านหรือ
57. บทที่ 57 ลูกกวางน้อยอาหาเจ้าเจอแล้ว
58. บทที่ 58 เตรียมออกเดินทาง
59. บทที่ 59 รีบไปหาพวกนางเถอะ
60. บทที่ 60 นางไม่ชอบคนโกหก
61. บทที่ 61 ความลับที่ปิดไม่มิด
62. บทที่ 62 ขอโทษทำไมในเมื่อท่านไม่ใช่เขา
63. บทที่ 63 อาหลานมึนตึง
64. บทที่ 64 ไสหัวไปให้พ้น
65. บทที่ 65 ซุนเฟิงยาผู้น่าสงสาร
66. บทที่ 66 ควาสัมพันธ์ที่ห่างเหินของพ่อลูก
67. บทที่ 67 โจวจื่อหมิงรอดตายหรือไม่
68. บทที่ 68 เบื้องหลังของโจวจื่อเมิ่ง
69. บทที่ 69 สมรสพระราชทานหย่าไม่ได้
70. บทที่ 70 อย่าโกรธพ่อได้ไหม
71. บทที่ 71 ถึงพระองค์เป็นบิดาก็ไม่มีสิทธิ์
72. บทที่ 72 ข้าจะรับเจ้าเป็นบุตรบุญธรรม
73. บทที่ 73 ท่านน่ะสิบรรพบุรุษเฒ่า
74. บทที่ 74 ไปทวงหนี้1
75. บทที่ 75 ไปทวงหนี้2
76. บทที่ 76 ยกน้ำชาคารวะพ่อบุญธรรม
77. บทที่ 77 ข้าไม่ให้บุตรสาวของข้าแต่กับบุตรชายท่านหรอก
78. บทที่ 78 คนเจ้ามารยา
79. บทที่ 79 หากไม่รักพี่จะยอมจากไป
80. บทที่ 80 ฝักใฝ่พระธรรมก็ดีแล้ว
81. บทที่ 81 อาสะใภ้ข้าคิดถึงท่าน
82. บทที่ 82 หึงแต่เมียไม่รู้
83. บทที่ 83 ง้อสามีจนได้เข้าหอ
84. บทที่ 84 ข้าก็รักท่าน
85. บทที่ 85 ได้พบหน้าหลานชาย
86. บทที่ 86 พามาดูอนาคตของคุณป้า
87. บทที่ 87 เริ่มถอนพิษให้บิดา
88. บทที่ 88 นางคือหลี่เสี่ยวม่าน
89. บทที่ 89 ถอนพิษสำเร็จ
90. บทที่ 90 โตๆกันแล้วนะเจ้าคะ
91. บทที่ 91 ช่วยเหลือชาวบ้าน
92. บทที่ 92 ให้อภัยพี่เถอะนะ
93. บทที่ 93 เที่ยวทุ่งดอกไม้
94. บทที่ 94 นี่คือตัวคนจริงๆของนางหรือ
95. บทที่ 95 ไอ้แมวขโมย
96. บทที่ 96 มีลูกเขยไม่รู้ตัว
97. บทที่ 97 เบื้องหลังโจวจื่อเม่ง
98. บทที่ 98 นางช่างเป็นคนที่มีความสามารถ
99. บทที่ 99 มีลูกกันนะ
100. บทที่ 100 เรื่องในอดีตของจางลี่อิน 1
101. บทที่ 101 ข้าไม่ได้อ่อนแอจนปกป้องตัวเองไม่ได้
102. บทที่ 102 ต่างให้อภัยคนรัก
103. บทที่ 103 ในที่สุดก็มีข่าวดี
104. บทที่ 104 กวาดล้างขุนนางชั่ว
105. บทที่ 105 จัดการขุนนางชั่ว2
106. บทที่ 106 หวงจื่อหานบาดเจ็บ
107. บทที่ 107 นางคือวาสนาของเขา
108. บทที่ 108 เสี่ยวเล่อคลอดบุตร
109. บทที่ 109 ทักทายบุตรในครรภ์
110. บทที่ 110 เตรียมกลับเมืองหลวง
111. บทที่ 111 บอกลาชาวบ้าน
112. บทที่ 112 กลับถึงเมืองหลวง
113. บทที่ 113 คนไม่เอาถ่าน
114. บทที่ 114 มาแล้วก็ใช้ชีวิตให้มีความสุข
115. บทที่ 115 ท่านรู้มานานแล้วหรือ
116. บทที่ 116 จัดการขุนนางหัวเก่า
117. บทที่ 117 คลอดบุตร
118. บทที่ 118 มาขอหมั้นหมาย
119. บทที่ 119 นางคือคู่หมั้นของข้า
120. บทที่ 120 งานแต่งสะใภ้สองสกุล
121. บทที่ 121 ความรักสวยงามเสมอ/จบบริบูรณ์
ย่อ
ขยาย
