บทที่ 7 จะมาช่วยเพิ่มเงินในถุงเงินข้าหรือ

ไป๋ซู่ฮวาต้มน้ำร้อนไว้ ตนเองไปจัดการนำข้าวของบรรจุลงไห ท่านปู่หลิวเป็นช่างปั้นในหมู่บ้าน อยู่กันสองคนปู่หลานบุตรชายไปรับจ้างข้างนอกส่งเงินมาให้เดือนละห้าร้อยอีแปะ ปู่หลิวคนนี้ขยันนักปั้นหม้อปั้นปั้นไหได้สวยงาม แต่ขายไม่ค่อยดีแต่ก็ไม่เคยหยุดทำ งานเกรงว่าหากอยู่เฉยๆจะไม่สบายตัว

ไป๋ซู่ฮวาซื้อไหใบใหญ่มาสิบใบไหขนาดกลางสิบใบขนาดเล็กสอบใบ ไหใหญ่ใบละ30อีแปะไหขนาดกลางยี่สิบห้าอีแปะขนาดเล็กสิยอีแปะ

"เจ้าซื้อเยอะเพียงนี้เชียวหรือแม่หนูเสี่ยวฮวา"ปู่หลิวเห็นนางขนขึ้นเกวียนก็เอ่ยถาม เขาไม่ต้องการให้นางซื้อเพราะสงสารเขา

"ท่านปู่หลิว ข้าซื้อไปใส่ข้าวสารกับธัญพืชเจ้าค่ะ ท่านปู่ท่านพอจะทราบไหมเจ้าคะว่าซื้อกระสอบได้ที่ใด พอดีอีกสามวันข้าจะเก็บเกี่ยวแปลงนาจำต้องหามาใส่ผลผลิตเจ้าค่ะ"

ปู่หลิวให้หลิวกุ้ยอันหลานชายวิ่งไปหาแม่ม่ายไป๋ท้ายหมู่บ้านนางรับจ้างเย็บกระสอบ สักพักก็วิ่งกลับมาบอก ไป๋ซู่ฮวาบอกลาปู่หลิวกลับบ้าน

ตอนนี้นางกำลังเทข้าวสาร แป้งสาลี ถั่วเหลืองลงในไห เสียงด่ามาแต่ไกลๆ

"อีสารเลวไป๋ซู่ฮวาออกมานะ ซื้อของมามากมายแต่แอบเอาไว้เองยังเห็นหัวปู่กับย่าเช่นข้าหรือไม่"

แม่เฒ่าไป๋ตะโกนหน้าบ้านด่าไป๋ซู่ฮวาด้วยถ้อยคำหยาบคาย หยางหนิงเฉิงรำคาญเสียงคนพวกนั้นเขาอยากโยนออกไปจริงๆ

ได้ยินเสียงนางเดินออกจากในครัวไปหน้าบ้านเปิดประตูก็เจอแม่เฒ่าไป๋ ป้าสะใภ้ใหญ่ ไป๋ซิ่ว และลุงใหญ่ไป๋จิ้ง

"ท่านย่า ท่านมาโวยวายอันใดข้าเป็นสตรีแต่งงานแล้วก็เหมือนน้ำสาดออกมา ข้าวของล้วนต้องเป็นของบ้านสามีมิใช่หรือ อ้อชาวบ้านที่มามุงดูเรื่องสนุกนี่จะมาช่วยเพิ่มเงินในถุงเงินข้าหรือ ดีจังก็เพิ่งจะจ่ายค่ายาสามีข้าไปสามสิบตำลึงเงินหมดพอดี ใต้เท้าผู้ตรวจการยังพักอยู่ในอำเภอ"

สิ้นเสียงของไป๋ซู่ฮวาชาวบ้านต่างแยกย้ายไปดูห่างๆทันที พวกที่ตามนางไปก่อเรื่องที่อำเภอเสียค่าปรับให้นางคนละตำลึง มิหนำซ้ำต้องให้ข้าวเปลือกกับแป้งสาลีชดเชยนางอีกอย่างละกระสอบ

"หึอีเด็กเลวสำส่อน แกก็คงสำส่อนเหมือนแม่แกนั่นแหละ นาสิบหมู่นั่นคิดเหรอว่าข้าจะยอมให้แกเก็บเกี่ยว ฝันไปเถอะ"

แม่เฒ่าไป๋ชี้หน้าด่านาง ไป๋จ้านมาถึงพอดีจึงเอ่ยขึ้น

"ยายเฒ่า อีกสามวันคนของที่ว่าการจะมาเก็บเกี่ยวแล้วรอรับผลผลิตรวมกับภาษาทีเดียว เจ้าอยากติดคุกแต่ทุกคนในหมู่บ้านไม่อยาก"

สิ้นคำผู้นำหมู่บ้านชาวบ้านก็แตกตื่น

"ท่านย่า ข้าจะบอกอะไรสักอย่างนะสามีที่ฟ้าประทานมาให้ข้าคนนี้ก็คือคนที่จางชุนอุตส่าห์วางแผนส่งมาให้ ข้าดีใจนะอย่างน้อยหยางหนิงเฉิงก็เป็นสุภาพบุรุษพอ เมื่อสักครู่เขาเพิ่งจะกล่าวว่าจากนี้ไปข้าก็คือภรรยาของเขา เขาจะรักและถนอมข้าอย่างดี

ส่วนท่านย่ากับลุงใหญ่มิสู้ไปเจรจากับจางเหวินซื่อแม่ของจางชุนจะดีไหม หรือจะปล่อยให้พี่ไป๋ซิ่วคลอดเด็กออกมาก่อนดี ท่านย่าข้ามิได้แพศยาเช่นมารดาข้าหรอกแต่แพศยาน่าจะมาจากท่านต่างหากลุงใหญ่มิใช่ว่าท่านท้องก่อนแต่งหรือ ตอนนี้ในท้องหลานสาวท่านไม่ดิ้นได้แล้วหรือ"

"กรี๊ด อีสารเลวกล้าด่าผู้อาวุโสหรือ"

แม่เฒ่าไป๋ท้องก่อนแต่งเป็นเรื่องที่สมัยนั้นกลายเป็นเรื่องเล่าหลังมื้อค่ำมานานเชียวแต่เด็กคนนี้กลับปลุกเรื่องนี้ขึ้นมาอีกรอบ

"หา ไป๋ซิ่วตั้งครรภ์หรือ นี่มันอะไรกัน"

"นั่นนะสิ หลอกพวกเราว่าน้องสาวคบชู้แต่ที่จริงตนเองแอบมีสัมพันธ์กับน้องเขย"

"น่าเกลียดจริงๆ" ชาวบ้านมองมายังบ้านสกุลไป๋อย่างรังเกียจไป๋ซู่ฮวาไม่ยอมให้จบง่ายๆ จึงกล่าวต่อ

"ท่านย่า ตอนนี้หลายคนกำลังคุยเรื่องแต่งงานท่านอย่าทำให้พวกเขาเดือดร้อนเชียวนะ อ้อวันนี้ตอนอยู่ที่ศาลข้าเห็นแม่สื่อฮวนมายืนฟังด้วย ข้ามีสามีแล้วไม่ใส่ใจเรื่องพวกนี้หรอก ท่านปู่ผู้นำ เดือดร้อนท่านอีกแล้วนะเจ้าคะ ใครใช้ให้ท่านมาปกครองพวกเป็ดไก่ไร้ระเบียบสั่งสอนไม่ได้กันเล่า"

"อีสารเลวข้าจะฉีกปากเน่าๆของเจ้าซะ "

ไป๋ซิ่วพุ่งตัวจะไปทุบตีไป๋ซู่ฮวา หยางหนิงเฉิงพุ่งออกมาก่อนจะสะบัดมือจนไปซิ่วกระเด็นไปไกลจากนั้นก็แกล้งหกล้มนอนอยู่บนพื้น อาหลี่ที่เห็นแม่ทัพที่ตนเองเสแสร้งทำท่าทางอ่อนแอก็กลอกตามองบน นายท่านนี่นะท่านข่าวเสแสร้งเก่งเสียจริงๆ

"เมียจ๋า คนดีของข้าเจ้าเจ็บตรงไหนหรือไม่ เมียจ๋าขาๆของข้าอืมเจ็บๆจัง"

ตาทึ่มนี่โง่หรือไงนะ พุ่งออกมาทำไมนางไม่กลัวคนเหล่านี้เสียหน่อย ถ้าไม่ติดว่าผู้นำหมู่บ้านอยู่ตรงนี้เจ๊ตีให้คลานเหมือนหมาไปแล้วไม่มานั่งรังสรรค์คำด่าหรอก ไป๋ซู่ฮวาพยุงเขาก่อนจะใช้แขนเสื้อเช็ดเหงื่อที่ไม่มีอยู่จริงบนใบหน้าให้หยางหนิงเฉิง หอมหน้าผากเขาเบาๆไม่สนใจสายตาผู้ใด

"สามี ท่านเจ็บหรือไม่วันหลังอย่าทำเช่นนี้อีกหากท่านเจ็บข้าย่อมปวดใจ ไปเข้าบ้านเถอะ ข้าต้มน้ำไว้เดี๋ยวข้าอาบน้ำให้ท่านนะจะได้สบายตัว เวลานอนด้วยข้าชอบคนสะอาดกลิ่นตัวหอมๆ ไปๆเข้าบ้านกัน ท่านปู่ข้าขอตัวนะเจ้าคะ ส่วนคนอื่นกลับดีๆล่ะไม่ส่งนะเจ้าคะ"

ชาวบ้านยืนงงหยางหนิงเฉิงคนนี้หล่อเหลานัก เสียดายที่ขาเป๋ตอนลื่นลงเขา ดูไป๋ซู่ฮวาประคองเขาอย่างกับหยกล้ำค่า ช่างเป็นผัวเมียที่รักกันจริงๆ ขนาดบาดเจ็บยังออกมาช่วยเมียตนเอง

"นางสารเลวมานี่ หากเจ้าท้องจริงๆข้าจะตีให้เด็กไหลออกมาเลยเชียว" สะใภ้ใหญ่ดึงหูบุตรสาว

"ท่านแม่ ท่านอย่าไปฟังนางข้ากับจางซิ่วไฉไม่เคยมีสัมพันธ์กัน" ไป๋ซิ่วเจ็บจากแรงกระแทก อีเด็กบ้านั่นกุเรื่องจนตอนนี้ชาวบ้านต่างรังเกียจนางที่แย่งคู่หมั้นน้องสาวแล้ว แต่ไป๋ซิ่วก็ยังไม่สำนึกว่านี่คือกรรมตามทันที่นางใส่ร้ายผู้อื่นก่อน