บทที่ 13 บทที่ 12

บทที่ 12

เซียวหานไม่แปลกใจ ที่เห็นฮูหยินของตนมานั่งอยู่ที่โต๊ะมื้อกลางวัน

แสงแดดยามเที่ยงส่องผ่านช่องหน้าต่างกระทบโต๊ะไม้เนื้อดี อาหารถูกจัดวางอย่างประณีต กลิ่นหอมลอยอวลในอากาศ แต่บรรยากาศกลับไม่อบอุ่นอย่างที่ควรจะเป็น

เขาเพียงปรายตามองนางครู่หนึ่งก่อนจะนั่งลงตรงข้ามอย่างสงบนิ่ง ราชครูมาเยี่ยมตั้งแ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ