บทที่ 27 บทที่ 26

บทที่ 26

นางรอคอย…รอคอยด้วยความอัดอั้นในอก หัวใจเต้นช้าลงทุกครั้งที่เงี่ยหูฟังความเคลื่อนไหวจากเรือนด้านใน แต่แล้วความเงียบงันก็ยังคงปกคลุมราวกับผืนผ้าหนา ไม่มีแม้แต่เสียงฝีเท้าของบ่าวไพร่ที่จะวิ่งออกไปตามหมออย่างที่ควรจะเป็น

ยิ่งเวลาผ่านไปนานเท่าใด ความกังวลก็ยิ่งทับถมจนกลายเป็นความระแวง

หรือว่า…จ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ