บทที่ 42 บทที่ 41

บทที่ 41

ลมปลายฤดูพัดเอากลิ่นคาวเลือดจางลงจากเมืองหลวง แต่สิ่งที่หลงเหลือไม่ใช่เพียงร่องรอยของศึกหากเป็นความเงียบที่หนักยิ่งกว่าก่อนสงคราม

เรือนนอกเมืองยังคงถูกคุ้มกันแน่นหนาทหารยืนเรียงรายเหมือนกำแพงที่ไม่มีวันล้มแต่ภายในกลับนิ่งสงบเกินไปเหมือนพายุได้ผ่านไปแล้วและทิ้งเพียงความว่างเปล่าเอาไว้

เหมยห...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ