บทที่ 44 บทที่ 43

บทที่ 43

ยามเย็นของจวนแม่ทัพเงียบสงบแสงอาทิตย์คล้อยต่ำทอดยาวผ่านระเบียงไม้เกิดเป็นเงาทาบซ้อนกันอย่างเงียบงัน

เหมยหลินนั่งอยู่ในเรือนด้านในลูกน้อยหลับอยู่ข้างกายลมหายใจสม่ำเสมอของเด็กน้อยทำให้บรรยากาศดูอบอุ่นขึ้นเล็กน้อย

แต่ในใจของนางกลับยังไม่สงบ แม้จะกลับมาที่นี่แล้ว แม้จะบอกตัวเองว่า เลือกแล้วแต่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ