บทที่ 47 บทที่ 46

บทที่ 46

หลายวันผ่านไป ชีวิตในจวนแม่ทัพค่อย ๆ กลับเข้าสู่ความสงบ มีเพียงกิจวัตรเรียบง่าย

เสียงทารกร้องเบา ๆ เสียงฝีเท้าของบ่าวไพร่และบางครั้งเสียงสนทนาสั้น ๆ ระหว่างสองคนที่เริ่มคุ้นเคยกันมากขึ้น

แต่ในความสงบนั้นมีบางสิ่ง ที่เหมือนถูกหลงลืม โดยไม่มีใครเอ่ยถึง

เหมยหลินนั่งอยู่ในเรือนด้านใน

กำลังจับย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ