บทที่ 49 บทที่ 48

บทที่ 48

ช่วงบ่ายคล้อยผ่านไปอย่างเชื่องช้าแสงแดดอ่อนลงแต่ความวุ่นวายในใจของเหมยหลิน

กลับไม่ลดลงเลยแม้แต่น้อยนางพยายามทำทุกอย่างตามปกติ

ให้นมลูก

กล่อมให้หลับ

ตรวจดูงานในเรือน

แต่ไม่ว่าจะทำอะไรสายตาความคิดหรือแม้แต่หัวใจ ก็ยังคงวกกลับไปหาเขา ซ้ำแล้วซ้ำเล่า

“ฮูหยิน…” ม่านม่านเอ่ยเรียกเบา ๆ “ของว่างเจ้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ