บทที่ 68 อย่าฝืนใจ

เขาคิดถึงนางทุกลมหายใจแต่ สิ่งที่ได้พบเจอกลับทำให้ใจแทบขาด หากไม่ใช่ที่นี่ตอนนี้เขาคงจะต้องกอดรัดไม่ยอมปล่อยแม้จะต้อง ผูกมัดนางด้วยเชือกเขาก็จะไม่ยอมปล่อยแพรวาไป อยากรู้นักว่าจะปากแข็งได้เพียงใด ขอเพียงให้ได้นางไว้ข้างกายแต่ที่นี่ เขาไม่อาจฉุดรั้งเธอไว้

“บอกข้ามา อีกทีว่าเจ้าสิ้นเยื่อใยต่อข้าแล้ว”

...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ