บทที่ 75 ลา

“เสือไม่กินลูก พี่ไม่ฆ่าน้อง เพียงเจ้าปล่อยข้าและคนของข้าไปเหอหลงเราก็ไม่ติดค้างกันอีกปล่อยพวกเขา”

เหอหลงมองพี่ชายด้วยสายตาเจ็บแค้น

“ปล่อยพวกเขา”

ทหารองครักษ์ถอยห่างจากโหวหยางจื้อหย่าจิ้งและซีหลิว

ตวัดปลายกระบี่ลงข้างลำตัวหันหลังเดินกลับ แต่ประเมินเหอหลงผิดไปเหอหลงยันกายลุกยกแขนตั้งฉากตวัดกระบี่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ