บทที่ 97 ตัวช่วยมาแล้ว(จบแบบที่1)

“หมดเวลาเจ้าแล้วโหวหยางจื้อ ข้าบอกให้พานางไปให้ไกลจากสายตาข้า แต่เจ้ากลับพานางมาชื่นชมดอกไม้ ค่ำแล้วได้เวลาที่สนมฮุ่ยจะปรนนิบัติข้าแล้วนางเองต้องมีหน้าที่รับใช้สนมฮุ่ย”

“หากข้าพระองค์ไม่ยอมเล่าฝ่าบาท อย่างไรเสียนางก็เป็นหญิงอย่าโหดร้ายกับนางนักเลย ...พี่ใหญ่”

คำพูดเชิงขอร้องกลายๆ

“นางก็เป็นสมบัติ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ