บทที่ 25 กลับมาเพื่อเริ่มต้น

ร่างบางชนกับใครบางคน รู้สึกว่ากำลังถูกโอบกอดไว้แน่น หญิงสาวดิ้นรนขัดขืนที

“ปล่อยฉันนะ ช่วยด้วย ช่วยด้วย!” นาราภัทรกรีดร้องดิ้นรน

ภีมพลชะงัก ขบกรามแน่น โอบกอดร่างคนกลัวไว้ไม่ยอมให้ห่างหาย เสียงกรีดร้องเธอช่างเหมือนกับวันนั้น สีหน้าแววตาไม่แตกต่างกันเลย

“นารา! นี่ผมเอง เกิดอะไรขึ้น!” เขาพยายามตะโกน...