บทที่ 29 ความสัมพันธ์อันรางเลือน

คนตัวเล็กยกมือปิดปาก สีหน้าหม่นเศร้า นี่เธอคือต้นเหตุให้เขาขัดแย้งกับพ่องั้นเหรอ แบบนี้มันไม่ถูกต้องแล้ว

“จะดีเหรอคะที่เป็นแบบนี้” ถามเขาเสียงเครียด แววตากังวล

เขายิ้มปลอบ “สิ่งที่พ่อทำมันผิดครับ ในเมื่อคุณไม่คิดอะไร พ่อไม่ควรบีบบังคับ”

อันที่จริงในใจภีมพลคาดหวังบางอย่าง อดีตที่ผ่านมา มันเฝ้าหลอก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ