บทที่ 39 ยิ่งกว่าเจ็บ

ถึงบ้านคนตัวเล็กเปิดประตูลงจากรถ น้ำฟ้าวิ่งออกมาจากอ้อมแขนพี่เลี้ยงเข้าสู่อ้อมแขนของผู้เป็นมารดา นาราภัทรสะอื้นไห้กับลูกน้อย ก่อนผละห่างแล้วลูบศีรษะแผ่วเบา

“น้ำฟ้าลูก” เธอสบตาดวงน้อยที่ไหวระริก

“คะแม่”

“น้ำฟ้าอยากเจอพ่อไหม” เสียงเริ่มสั่นเครือ พยายามควบคุมอารมณ์อย่างที่สุด

“อยากค่ะ น้ำฟ้าอยากเจอ...