บทที่ 47 ในวันฝนพรำ

เสียงรถยนต์แล่นมาจอดเทียบ ภีมพลเปิดกระจก เห็นผู้หญิงหน้าตาคุ้นเคย ไม่คิดมาก่อนเลยว่าจะได้เจออดีตแม่เลี้ยงวันนี้ เปิดประตูลงจากรถ ขวัญจิราเมื่อเห็นเขา รีบลุกยืน พยายามปัดฝุ่นตามร่างกายแล้วยิ้มกว้าง

“ภีม”

“เกิดอะไรขึ้นครับพ่อ” เขาเอ่ยถาม วันนี้ตั้งใจมาทานข้าวกับพ่อ เพราะท่านโทรไปชวน ถือโอกาสให้ดูธีม...