บทที่ 135 บทที่ 135

"ทำอะไรกินน่ะ กลิ่นหอมไปถึงหน้าลิฟต์เลย" เธอเอ่ยทักด้วยน้ำเสียงที่อ่อนหวานเป็นธรรมชาติที่สุดเท่าที่เคยทำมา

คณุตม์เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย แววตาคมดุของเขาฉายประกายประหลาดใจอย่างเห็นได้ชัด ตลอดช่วงสามสี่วันที่ผ่านมา ธีรดามักจะทำตัวห่างเหิน พูดจาตัดบท และปฏิเสธสัมผัสจากเขาจนเขาเริ่มระแวง ทว่าในค่ำคืนนี้ ท...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ