บทที่ 141 บทที่ 141

ประโยคสุดท้ายถูกเน้นย้ำด้วยน้ำเสียงที่เนิบนาบ สายตาของเธอทอดมองเขานิ่ง คณุตม์ที่กำลังหยิบส้อมขึ้นมา ชะงักมือไปเล็กน้อย แววตาคมดุไหวระริกด้วยความรู้สึกผิดที่สะกิดเตือนขึ้นมาในใจ ทว่าเมื่อเห็นรอยยิ้มหวานที่เธอมอบให้ ชายหนุ่มก็ปัดความกังวลทิ้งไป

"ฉันเต็มใจดูแลเธออยู่แล้ว" เขาตอบด้วยน้ำเสียงจริงจัง ไร้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ