บทที่ 16 บทที่ 16

คณุตม์ยืนนิ่งสนิท

เขาไม่ได้สบถคำหยาบคาย ไม่ได้ยกมือขึ้นเช็ดคราบไวน์ที่ปลายคาง ชายหนุ่มเพียงแค่ก้มหน้ามองของเหลวที่ซึมซาบเข้าสู่เนื้อผ้าของตัวเองอย่างเชื่องช้า ก่อนจะค่อยๆ เงยหน้าขึ้นสบตาผู้หญิงอวดดีตรงหน้า

นัยน์ตาของเขาเปลี่ยนเป็นสีดำมืดสนิท ปราศจากแววตายียวนกวนประสาทอีกต่อไป มันคือสายตาของสัตว์ป่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ