บทที่ 21 บทที่ 21

รอยนิ้วมือบนแก้มของเขายังคงชัดเจน แต่สิ่งที่ทำให้ธีรดาต้องกลืนน้ำลายลงคออย่างฝืดเคือง คือแววตาของเขา

มันไม่ได้มีความโกรธแบบโวยวาย ไม่ได้มีความยียวนกวนประสาท มันเป็นความดำมืดที่ไร้ก้นบึ้ง เป็นสายตาของนักล่าที่กำลังจะฉีกขย้ำเหยื่อให้แหลกคามือ

คณุตม์ไม่ได้ยกมือขึ้นกุมแก้มข้างที่โดนตบ เขาเพียงแค่ดุนลิ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ