บทที่ 7 บทที่ 7

“คุณเทียร์คะ ผู้ชายท่านนี้คือสามีที่เพิ่งจดทะเบียนสมรสกันตามข่าวลือใช่ไหมคะ!” นักข่าวหญิงคนหนึ่งตะโกนถามแข่งกับเสียงเพลงในงาน

“ใช่ค่ะ” ธีรดาปรับสีหน้าและรอยยิ้มกลับมาเป็นปกติทันที “เราเพิ่งจัดการเรื่องเอกสารกันเรียบร้อย ขออภัยที่ไม่ได้แจ้งสื่อให้ทราบล่วงหน้านะคะ”

“แล้วคุณชวินล่ะคะ ข่าวที่ว่าตระกูลกำลังจะเกี่ยวดองกัน...”

“นั่นเป็นเพียงการหารือเรื่องธุรกิจที่คลาดเคลื่อนค่ะ” ธีรดาตอบอย่างฉะฉาน “ตอนนี้ฉันมีครอบครัวแล้ว และเรากำลังโฟกัสที่การสร้างอนาคตด้วยกัน”

“ช่วยคอนเฟิร์มความหวานให้แฟนๆ หน่อยได้ไหมคะ!” ช่างภาพคนหนึ่งตะโกนแทรกขึ้นมา “ขอรูปคู่แบบใกล้ชิดหน่อยครับคุณเทียร์!”

ธีรดาชะงักไปนิดหนึ่ง เธอเตรียมตัวมาแค่ควงแขนและยิ้มให้กล้อง การแสดงความใกล้ชิดต่อหน้าสื่อไม่ใช่สิ่งที่เธอถนัด

แต่คณุตม์ไม่ปล่อยให้จังหวะนี้หลุดลอยไป

เขาขยับตัวเข้าหาเธอทันที มือหนาที่เคยวางอยู่ข้างลำตัวเลื่อนขึ้นมาโอบรอบเอวบาง ก่อนจะสอดฝ่ามือเข้าไปทาบทับลงบนแผ่นหลังเปลือยเปล่าของเธอ

ธีรดาสะดุ้งสุดตัว สัมผัสหยาบกร้านจากฝ่ามือร้อนจัดที่ทาบลงบนผิวเนื้อโดยตรงทำให้จังหวะการหายใจของเธอขาดห้วง ร่างกายของเธอเกร็งขึ้นมาโดยอัตโนมัติ

“นายทำบ้าอะไร” ธีรดากระซิบถามเสียงลอดไรฟัน พยายามไม่ให้ริมฝีปากขยับมากนัก

“ทำหน้าที่สามีไง”

คณุตม์ตอบกลับเสียงเบา เขาโน้มใบหน้าลงมาใกล้จนปลายจมูกเฉียดกับแก้มของเธอ กลิ่นโคโลญจน์เจือด้วยกลิ่นวิสกี้จางๆ ลอยมาปะทะจมูก

ก่อนที่ธีรดาจะทันได้เบือนหน้าหนี คณุตม์ก็ประคองปลายคางของเธอให้เชิดขึ้นรับสัมผัส เขาประกบริมฝีปากลงมาบนเรียวปากสีแดงสดของเธออย่างแม่นยำ

มันไม่ใช่การจูบตบตาแบบผิวเผิน

ริมฝีปากหยักลึกของเขาบดคลึงลงมาด้วยน้ำหนักที่เรียกร้องและเอาแต่ใจ ความร้อนผ่าวแผ่ซ่านจากริมฝีปากของเขาถ่ายทอดมาสู่เธอ ธีรดาตกตะลึงจนสมองขาวโพลนไปชั่วขณะ เธอพยายามจะฝืนตัวออก แต่มือหนาที่โอบรัดแผ่นหลังของเธอกลับออกแรงดึงให้ร่างกายของทั้งสองแนบชิดกันมากยิ่งขึ้นจนไร้ช่องว่าง

แสงแฟลชสาดกระหน่ำอย่างบ้าคลั่ง เสียงฮือฮาจากนักข่าวและแขกในงานดังระงม

คณุตม์รุกล้ำริมฝีปากของเธอด้วยจังหวะที่ทำให้หัวใจของธีรดาเต้นระรัวอย่างไม่อาจควบคุม มันเนิ่นนานและลึกซึ้งจนเธอเผลอกำหน้าอกเสื้อสูทของเขาไว้แน่นเพื่อหาที่ยึดเหนี่ยว

เขาถอนริมฝีปากออกไปอย่างเชื่องช้า สายตาดุดันคู่นั้นจ้องลึกลงมาในดวงตาของเธอ แววตาของเขาไม่ได้มีความล้อเล่นซ่อนอยู่เลยแม้แต่น้อย มันเต็มไปด้วยสัญชาตญาณของการครอบครองอย่างปิดไม่มิด

ธีรดายืนนิ่งงัน รู้สึกถึงความร้อนที่ลามเลียไปทั่วทั้งใบหน้า

คณุตม์หันกลับไปเผชิญหน้ากับกล้องถ่ายรูป เขาส่งยิ้มบางๆ ให้นักข่าว เป็นการประกาศยืนยันสถานะความสัมพันธ์ที่ชัดเจนที่สุดโดยไม่ต้องเอื้อนเอ่ยคำใดเพิ่มเติม

“ขอตัวก่อนนะครับ ภรรยาผมคงเหนื่อยแล้ว”

คณุตม์ตัดบทสนทนาอย่างสุภาพ เขาใช้แขนโอบเอวเธอรั้งให้เดินฝ่าวงล้อมของนักข่าวออกไปทางประตูทางออกของห้องโถง

ธีรดาก้าวเดินตามแรงชักนำของเขาอย่างคนไร้สติ เธอรักษาหน้ากากความสงบนิ่งเอาไว้ได้จนกระทั่งเดินพ้นสายตาของผู้คนและก้าวขึ้นไปบนรถตู้ผู้บริหารที่จอดรออยู่ด้านหน้าโรงแรม

ทันทีที่บานประตูรถเลื่อนปิดสนิท ตัดขาดพวกเธอจากโลกภายนอก ธีรดาก็สะบัดตัวออกจากอ้อมแขนของเขาทันที

เธอขยับไปนั่งชิดฝั่งซ้ายของเบาะ ยกมือขึ้นแตะริมฝีปากของตัวเองที่ยังคงหลงเหลือสัมผัสร้อนผ่าวจากจูบเมื่อครู่ ความรู้สึกหลากหลายตีรวนอยู่ในอก ทั้งตกใจ โกรธ และ... หวั่นไหว

ความเงียบโรยตัวลงมาปกคลุมภายในรถตู้อีกครั้ง แต่คราวนี้มันเป็นความเงียบที่เต็มไปด้วยความอึดอัดทางอารมณ์

คณุตม์นั่งลงบนเบาะฝั่งตรงข้าม เขายกมือขึ้นปลดกระดุมคอเสื้อเชิ้ตออกอีกเม็ดด้วยท่าทีสบายๆ ราวกับเมื่อกี้ไม่ได้เกิดเรื่องใหญ่โตอะไรขึ้น เขาเอนหลังพิงพนักเบาะ ยืดเหยียดขาทั้งสองข้างออกไปข้างหน้า

“นายทำเกินหน้าที่” ธีรดาเปิดฉากตำหนิ น้ำเสียงของเธอพยายามบังคับไม่ให้สั่น “ฉันไม่ได้สั่งให้นายจูบจริง”

คณุตม์ปรายตามองเธอ “ถ้านักข่าวพวกนั้นเห็นว่าเราจูบกันแบบขอไปที พรุ่งนี้เช้าข่าวหน้าหนึ่งคงเขียนว่าทายาท T-Entertainment จ้างผู้ชายมาตบตาพ่อตัวเอง... ฉันแค่ทำให้งานมันสมบูรณ์แบบ เธอควรจะจ่ายโบนัสให้ฉันด้วยซ้ำ”

“อย่าเอาความสมบูรณ์แบบมาอ้าง นายจงใจล้ำเส้น”

“แล้วมันได้ผลไหมล่ะ” เขาย้อนถาม “ไอ้ชวินหัวหดไปเลย พ่อเธอก็หน้าแตกจนต้องถอยทัพ ข่าวการแต่งงานก็ถูกยืนยันด้วยภาพที่ชัดเจนที่สุด... ทุกอย่างเป็นไปตามแผนที่เธอต้องการไม่ใช่เหรอเทียร์”

ธีรดาเถียงไม่ออก สิ่งที่เขาพูดคือความจริง ผลลัพธ์ของคืนนี้ออกมาดีเกินกว่าที่เธอคาดการณ์ไว้เสียอีก ชวินถูกกำจัดออกไปจากกระดานชั่วคราว และพ่อของเธอก็สูญเสียข้ออ้างในการกดดันเรื่องการแต่งงานใหม่

แต่สิ่งที่เธอควบคุมไม่ได้ คือปฏิกิริยาของร่างกายตัวเองเมื่อถูกเขาสัมผัส

“เรื่องข้อมูลของชวิน...” ธีรดาเปลี่ยนประเด็นเพื่อกลบเกลื่อนความขัดเขิน “นายแน่ใจนะว่าตัวเลขพวกนั้นเชื่อถือได้”

“บัญชีพนันมาเก๊ามันเช็กง่ายกว่าบัญชีธนาคารบนดินเสียอีก” คณุตม์ตอบเสียงเรียบ “ฉันสั่งให้ลูกน้องเก็บหลักฐานพวกนั้นไว้หมดแล้ว ถ้าหมอนั่นยังกล้ามายุ่งกับเธออีก เราก็แค่ส่งข้อมูลให้พ่อมันดู”

ธีรดามองใบหน้าคมคายของผู้ชายตรงหน้า เธอเริ่มตระหนักแล้วว่าข้ออ้างที่เธอคิดว่าเป็นแค่ ‘ไม้กันหมา’ แท้จริงแล้วคืออาวุธร้ายแรงที่พร้อมจะขย้ำศัตรูให้แหลกคามือ