บทที่ 72 บทที่ 72

"ไม่ต้องหรอก" ธีรดาปฏิเสธทันควัน "วันนี้นายพักผ่อนเถอะ เมื่อคืนนายก็แทบไม่ได้นอน ฉันให้คนขับรถมารอรับแล้ว"

คำพูดที่ดูเหมือนจะห่วงใย แต่กลับแฝงไปด้วยความห่างเหินอย่างชัดเจน

คณุตม์พยักหน้ารับเบาๆ เขาล้วงมือเข้ากระเป๋ากางเกง มองเธอเดินผ่านหน้าเขาตรงไปยังห้องแต่งตัวแบบวอล์กอินคลอเซต

"งั้นเดี๋ยวฉันไปอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ