บทที่ 107 คุณเป็นตัวแทนของความรัก
“ครับ”
“ฉันรู้แล้วล่ะค่ะว่าใคร...” เธอลงมือตักอาหารมาละเลียดชิม ครั้นอาหารถูกลิ้น เจ้าหล่อนก็อึ้ง เพราะฝีมือของแม่นั่นพัฒนาขึ้นมาจนน่าตกใจ จากที่เคยทำได้แบบงูๆปลาๆ บัดนี้ แทบไม่ต่างจากมารดาของเธอเลย
“ใช้ได้ค่ะ คุณให้เธอทำงานต่อได้เลย” ยัยเมริสา! คนอย่างหล่อนก็ต้องเป็นแม่บ้านทำงานครัวนี่แหละ ทำไ...
เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ
บท
1. บทที่ 1 เขากำลังจะแต่งงานกับผู้หญิงที่คู่ควร
2. บทที่ 2 แม่บ้านจำเป็น
3. บทที่ 3 เธอจะเลิกกับเขาเหรอ?
4. บทที่ 4 คุณเข้ามาได้ยังไง
5. บทที่ 5 จะถูกทิ้งอยู่แล้วยังไม่รู้ตัว!
6. บทที่ 6 เกลียดก็คือเกลียด
7. บทที่ 7 เขาคือมาเฟียโหด
8. บทที่ 8 เขาซื้อตึกนี้แล้ว
9. บทที่ 9 เหตุผลของเธอก็คือ...
10. บทที่ 10 ไม่อยากเป็นดีไซเนอร์แล้วเหรอ
11. บทที่ 11 คุณรู้เบอร์ฉันได้ไง
12. บทที่ 12 ถ้าฉันจับได้ว่าเธอโกหก
13. บทที่ 13 เนื้อความในจดหมาย
14. บทที่ 14 ทำไมผมต้องเสียใจ
15. บทที่ 15 ใครกันแน่..ชนแล้วหนี!
16. บทที่ 16 ปาร์ตี้ของคนรวย
17. บทที่ 17 ได้กลิ่นไวน์
18. บทที่ 18 เหตุเกิดในห้องเก็บไวน์
19. บทที่ 19 ไอ้คนไม่มีหัวใจ!
20. บทที่ 20 โดนดีแน่..ยัยหมาบ้า!
21. บทที่ 21 ห้องของผมยินดีต้อนรับ
22. บทที่ 22 ผู้หญิงรักสนุก
23. บทที่ 23 ปล่อยผู้หญิงเดี๋ยวนี้นะ!!
24. บทที่ 24 คงเสียอารมณ์น่าดู
25. บทที่ 25 อย่าพูดชื่อเธอ
26. บทที่ 26 ขอโทษค่ะ..ฉันหลงทาง
27. บทที่ 27 ใครฉุดใคร?
28. บทที่ 28 ที่รัก..มาหาผมสิ
29. บทที่ 29 คุณรู้ได้ยังไงว่าฉันอยู่ที่นี่
30. บทที่ 30 เรามาคบกันเถอะ
31. บทที่ 31 เรื่องสำคัญที่ว่านั้นคือ...
32. บทที่ 32 ผมจะแต่งงานกับเธอ
33. บทที่ 33 เธอจะนอนที่นี่ก็ได้นะ
34. บทที่ 34 เข้ามาในห้องผมได้ยังไง
35. บทที่ 35 ทำไมเธอถึงได้โง่อย่างนี้
36. บทที่ 36 คุณกำลังยั่วให้ฉันติดกับ
37. บทที่ 37 แล้วหายแค้นมั้ย
38. บทที่ 38 ผมมีผู้หญิงของผมอยู่แล้ว
39. บทที่ 39 ศัตรูของใครกันแน่
40. บทที่ 40 ผมจะได้จำรสชาตินี้ไว้
41. บทที่ 41 ในโลกนี้..ไม่มีอะไรที่ผมแพ้
42. บทที่ 42 คนรวยชอบกินทิ้งกินขว้าง
43. บทที่ 43 ถ้าเราจะเป็นเพื่อนกันไปก่อน
44. บทที่ 44 ส่งถึงเตียงเลยได้มั้ย
45. บทที่ 45 ฉันจะตอบแทนที่คุณช่วยชีวิตฉันไว้
46. บทที่ 46 แล้วคุณรู้จักฉันดีเหรอ
47. บทที่ 47 ผมไม่กักตัวคุณไว้นานหรอก
48. บทที่ 48 คุณรู้จักความรักรึเปล่า
49. บทที่ 49 เลิกมองผมด้วยสายตาแบบนั้นซะ
50. บทที่ 50 การแก้แค้นเพิ่งเริ่มต้นเอง
51. บทที่ 51 ฉันไม่เคยเห็นเธอเป็นศัตรู
52. บทที่ 52 พิเศษ..หรูหรา..และเป็นส่วนตัว
53. บทที่ 53 มาหาผมเดี๋ยวนี้
54. บทที่ 54 ระยะอันตราย
55. บทที่ 55 ผมต้องการแค่ร่างกายคุณ
56. บทที่ 56 ฉันจะไม่ให้อภัยคุณ
57. บทที่ 57 ไม่เคยรู้สึกร้อนใจเท่านี้มาก่อน
58. บทที่ 58 เลือดเธอรึเปล่า
59. บทที่ 59 เสียใจด้วยนะ
60. บทที่ 60 ผมไม่ได้มาเพื่อคุณ
61. บทที่ 61 ลาก่อนนะ
62. บทที่ 62 เขาซ่อนอะไรไว้ที่ร้านนั่น
63. บทที่ 63 อย่าเจอกันอีกเลย
64. บทที่ 64 หรือเพราะผู้หญิงคนนั้น
65. บทที่ 65 เริ่มต้นใหม่สวยๆสิ
66. บทที่ 66 ใครกันแน่ทรยศ
67. บทที่ 67 เธอร้ายกว่าที่คิด
68. บทที่ 68 ผมจะรอนะ
69. บทที่ 69 อกหักมาเหรอ?
70. บทที่ 70 ไร่องุ่นนี้..ไม่รับคนงานหญิงหน้าตาดี
71. บทที่ 71 เจ้าชายไม่อยู่ที่ไร่
72. บทที่ 72 เธอยังไม่มีสามีใช่มั้ย
73. บทที่ 73 กฎของคฤหาสน์100ปี
74. บทที่ 74 สาวใช้คนใหม่
75. บทที่ 75 รูมเมทสุดประหลาด
76. บทที่ 76 คุณมีอะไรกับเธอรึเปล่า
77. บทที่ 77 ผู้หญิงที่ผมจ่ายให้ คือคนที่นอนกับผมแล้วเท่านั้น
78. บทที่ 78 ทำไมเจอแต่คนกวนตีน
79. บทที่ 79 เริ่มรักที่นี่ซะแล้วสิ
80. บทที่ 80 ทำไมเธอมีเสื้อราคาแพง
81. บทที่ 81 เงียบไว้...ฉันจะจับหัวโขมยเอง!
82. บทที่ 82 คุณเป็นใคร คิดจะทำอะไรฉัน!
83. บทที่ 83 ไม่นะ! อย่าเข้ามา!!
84. บทที่ 84 นี่คือบททดสอบของเธอ
85. บทที่ 85 เขาเป็นเจ้านายของที่นี่เหรอ?
86. บทที่ 86 ต้องมีใครสักคนพาเธอมาที่นี่!
87. บทที่ 87 คุณพาฉันเข้ามาใช่มั้ย?
88. บทที่ 88 ฉันออกไปได้แล้วใช่มั้ย
89. บทที่ 89 ห้ามรักฉันเด็ดขาด
90. บทที่ 90 เป็นเมียเก็บเขาเนี่ยนะ
91. บทที่ 91 ขอให้คุณเจ็บปวดในสักวัน
92. บทที่ 92 ใครๆคงคิดว่าเราสองคนเป็นแฟนกัน
93. บทที่ 93 คุณเป็นคนยังไงกันแน่?
94. บทที่ 94 เดี๋ยวก็พาเข้าม่านรูดซะเลยนี่
95. บทที่ 95 ผมจะสอนให้คุณทุกท่าเลย
96. บทที่ 96 เร่าร้อนในรถ
97. บทที่ 97 อารมณ์ค้างรึเปล่า
98. บทที่ 98 ผู้หญิงที่เหมาะกับเขา
99. บทที่ 99 โลกกลมชะมัด
100. บทที่ 100 เพราะเธอเป็นลูกสาวศัตรู
101. บทที่ 101 มันไม่ใช่ที่ของฉัน
102. บทที่ 102 ฉันเคยสาบานไว้
103. บทที่ 103 สัญญาว่าจะไม่ทำร้ายเธอ
104. บทที่ 104 หรือคุณจะไล่ฉันออก
105. บทที่ 105 ฉันไม่ได้เป็นคู่หมั้นคุณ
106. บทที่ 106 ใครคือคู่หมั้นของเธอ
107. บทที่ 107 คุณเป็นตัวแทนของความรัก
108. บทที่ 108 หยุดดิ้นได้แล้ว
109. บทที่ 109 บทลงโทษคนทรยศ
110. บทที่ 110 ขอโทษที่ทำให้โกรธ
111. บทที่ 111 ที่ซ่อนตัวของผม
112. บทที่ 112 คุณกำลังทำให้ผมคลั่ง(รัก)
113. บทที่ 113 ลองทำกันมั้ย
114. บทที่ 114 เร่าร้อนอ่อนหวาน
115. บทที่ 115 บทรักแสนหวาน
116. บทที่ 116 เรื่องของฉัน..เธอไม่ต้องยุ่ง!
117. บทที่ 117 ชีวิตนี้..ผมยกให้คุณ
118. บทที่ 118 ฉันอยากจะหนีไปให้ไกล
119. บทที่ 119 เธอไม่ใช่พี่สาวฉัน
120. บทที่ 120 ฉันทำอะไรผิด
121. บทที่ 121 คืนล็อกเก็ตของฉันมา!
122. บทที่ 122 เขาคงเกลียดเธอมาก
123. บทที่ 123 จะกลับโรมงั้นเหรอ..ฝันไปเถอะ!
124. บทที่ 124 อยู่ที่นี่เองสินะ ไม่เคยจากไปไหนเลย
125. บทที่ 125 ทำไมถึงอยู่กับคุณ
126. บทที่ 126 ผมต้องการมัน
127. บทที่ 127 ผมไม่มีอารมณ์
128. บทที่ 128 ของถูกๆก็งี้แหละ
129. บทที่ 129 ลาก่อนนะคุณ
130. บทที่ 130 ก็แค่สินค้าทดลองใช้
131. บทที่ 131 ด้วยการนอนกับคุณในฐานะเมียเก็บ
132. บทที่ 132 จะจดจำที่นี่ไปจนวันตาย
133. บทที่ 133 เธอไปแล้ว
134. บทที่ 134 ลาก่อนมิลาน
135. บทที่ 135 ฉันมาเยี่ยมคุณค่ะ
136. บทที่ 136 เจ้าของร้านคนใหม่
137. บทที่ 137 หัวใจของเขา..ไม่ใช่ของเธอ
138. บทที่ 138 ผมขอประกาศว่า...
139. บทที่ 139 ผมกับราเชลจะแต่งงานกัน
140. บทที่ 140 ในที่สุดเขาก็ได้เจอผู้หญิงที่เขาจะแต่งงานด้วย
141. บทที่ 141 หัวใจเธอสลายไปแล้ว
142. บทที่ 142 เธอสมควรจะถูกเขาทิ้ง
143. บทที่ 143 มีอะไรซ่อนอยู่ในล็อกเก็ต
144. บทที่ 144 หมู่บ้านที่สวยและสงบ
145. บทที่ 145 ชีวิตใหม่ในฟลอเรนซ์
146. บทที่ 146 ผู้หญิงที่เจ้านายรัก
147. บทที่ 147 ฉันไม่ได้คิดถึงเธอ
148. บทที่ 148 คุณคือคนที่ผมควรรัก
149. บทที่ 149 ขอโทษนะ..แต่มันจบแล้วจริงๆ
150. บทที่ 150 ทำไมต้องมาแต่งงานกันที่นี่
151. บทที่ 151 ฉันไม่อยากเป็นสักขีพยานงานแต่งเขา
152. บทที่ 152 เธอโดนลักพาตัว!
153. บทที่ 153 จับตัวฉันมาทำไม
154. บทที่ 154 เธออยู่ที่นี่จริงๆ
155. บทที่ 155 บอกเขาว่าคุณรักเขา
156. บทที่ 156 แกห้ามแตะต้องเมียฉัน!
157. บทที่ 157 เราไม่ควรเจอกันอีก
158. บทที่ 158 นี่คือแผนของคุณใช่มั้ย
159. บทที่ 159 คุณคิดจะทิ้งผมไปอีกเหรอ
160. บทที่ 160 คุณคิดจะแก้แค้นผมเหรอ
161. บทที่ 161 เย็นชานักใช่มั้ย
162. บทที่ 162 เพราะผมรักคุณมากไง
163. บทที่ 163 ทำไมทำกับผมแบบนี้!!
164. บทที่ 164 ทำไมใจร้ายแบบนี้
165. บทที่ 165 ยินดีต้อนรับกลับบ้าน
166. บทที่ 166 ตอนจบ - ยอมเป็นคนโง่ของคุณคนเดียว
ย่อ
ขยาย
